ผู้กล้า เจ้าหญิง จอมมาร ทำไมสูตรคลาสสิกยังครองใจคนเล่นเกม RPG

เขียนโดย Lingeaphy

ในสื่อญี่ปุ่น เราจะเห็นโครงเรื่องสุดคลาสสิกเกม RPG ประเภท ผู้กล้าช่วยเจ้าหญิงกู้โลกจากจอมมาร บ่อยมาก แต่ถึงกระนั้น พวกเขาก็ยังทำให้มันน่าจดจำและมีมนต์ขลังได้อยู่เสมอ ไม่ว่าจะผ่านมากี่ยุคกี่สมัยแล้วก็ตาม

ในบทความนี้เราจะพาไปสำรวจกันว่า เพราะเหตุผลอะไรกัน ที่ทำให้เนื้อเรื่องแนว ผู้กล้ากู้โลกยังได้รับความนิยมอยู่จนถึงทุกวันนี้ และยังสามารถพัฒนาต่อไปได้ ไม่ว่าจะอยู่ในยุคไหนก็ตาม

จุดเริ่มต้น

อิทธิพลจากวรรณกรรมตะวันตก ก่อนจะมีคำว่าผู้กล้า โครงเรื่องเช่นนี้ได้รับอิทธิผลมาจากวรรณกรรมคลาสสิกจากตะวันตกที่มักจะใช้ตัวละคร เด็ก หรือตัวละครประเภท คนไม่สำคัญ ที่ก้าวขึ้นมาเป็นตัวในการต่อสู้กับความชั่วร้าย

ยกตัวอย่างหนึ่งในวรรณกรรมที่มีอิทธิพลอย่างมากสำหรับโครงเรื่องแนวผู้กล้าก็คือ ตำนานกษัตริย์อาเธอร์ ซึ่งเป็นภาพจำสุดคลาสสิกของโครงเรื่องแนวผู้กล้าเลย เด็กชายผู้สามารถดึงดาบเอกซ์คาลิเบอร์ออกจากหิน คือต้นแบบของเด็กผู้ถูกเลือกโดยโชคชะตา ให้รับหน้าที่ที่หนักอึ้งให้กลายเป็นผู้กล้าในการปราบความชั่วร้าย

เราจะสังเกตว่า วรรณกรรม ไม่ว่าจะเป็นเกม หรือนวนิยายยุคหลัง ๆ จะมีองค์ประกอบอย่างหนึ่งที่สำคัญมากในการตัดสินว่าใครเป็นผู้กล้า นั้นก็คือ ดาบศักดิ์สิทธิ์นั่นเอง ซึ่งจะเรียกว่าอะไรก็ที่สำคัญเลยคือ ดาบมันต้องมี

วิดีโอเกม RPG สร้าง สูตรสำเร็จ ในยุคนี้ได้มีวิดีโอเกมและมังงะที่สร้างนิยามใหม่ให้กับโครงเรื่องแนวผู้กล้ากู้โลก โดยปี 1986 คือปีที่โครงเรื่องนี้ถูกยึดให้เป็นวัฒนธรรมป๊อปของโลก ผ่าน 2 แฟรนไซส์ยักใหญ่ซึ่งจะกลายเป็นตำนานในอนาคตได้แก่

               The Legend of Zelda(1986) ได้นำเสนอ เด็กชาย ลิ้งก์ ที่ต้องไปช่วยเจ้าหญิง เซลด้า จาก ราชาปีศาจ กาน่อน โดย ชิเงรุ มิยาโมโตะ ผู้สร้างเกม ได้แรงบันดาลใจจากการสำรวจป่าหลังบ้านในวัยเด็ก การให้ตัวเอกเป็นเด็ก จึงเปรียบเสมือนการดึงเอาความอยากรู้อยากเห็น ความอยากผจญภัยในวัยเด็กของมนุษย์ออกมา

และหากเราสังเกตดู สิ่งที่มีในเกมนี้ มันได้รับอิทธิพลมาจากตำนานกษัตริย์อาเธอร์อย่างแน่นอน เพราะมีเหตุการณ์หลายอย่างที่อ้างอิงมา ที่ชัดเจนที่สุดก็คือ ดาบในหิน ของตำนานกษัตริย์อาเธอร์ ซึ่งในเกมนี้ก็มีดาบศักดิ์สิทธิ์ที่มีเฉพาะผู้ถูกเรื่องเท่านั้นถึงจะสามารถดึงมันออกมาได้เช่นกัน โดยใน Zelda ดาบเล่มนั้นได้ชื่อว่า Master Sword

Dragon Quest(1986) ได้สร้างอิทธิพลต่อเนื้อหาเกมแนว ผู้กล้า(Yuusha) และจอมมาร(Maou) ให้เป็นที่รู้จักขึ้นมา โดยในเกมแนวนี้ผู้เล่นต้องเริ่มจากการเป็นตัวละครเวล 1 ที่อ่อนแอ ก่อนจะเผชิญอุปสรรคมากมายและผ่านมันมาได้ ค่อย ๆ เรียนรู้โลก สังคม มิตรภาพ และเติบโตจนไปเผชิญหน้ากับจอมมารได้

ในยุค 80s ถือว่าเป็นยุคทองของโครงเรื่องแนวผู้กล้ากู้โลกเลยทีเดียว และทั้ง Zelda รวมถึง Dragon Quest เองก็ได้วางรากฐานให้กับโครงเรื่องแนวผู้กล้า จนยุคหลัง ๆ สื่อประเภทนี้ก็ไม่สามารถหนีพ้นอิทธิพลของสองสิ่งนี้ ทำให้แนวผู้กล้า ไม่ว่าจะเป็นเรื่องใหม่สักแค่ไหน เราก็จะได้กลิ่นอายของความคลาสสิกยุค 80s ติดไปกับมันด้วยเสมอ

วิวัฒนาการของบทบาท

บทบาทของโครงเรื่องแนวผู้กล้าช่วยโลก ซึ่งมักจะมีตัวละคร เจ้าหญิง เป็นหนึ่งในองค์ประกอบหลักที่สำคัญ ในช่วงยุคหลังมานี้ ได้มีการพลิกบทของเจ้าหญิงใหม่ โดยไม่ให้เจ้าหญิงเป็นตัวละครที่รอคอยความช่วยเหลือ และเป็นดั่งรางวัลของผู้กล้าอีกต่อไป แต่เพิ่มมิติให้เจ้าหญิงได้กลายเป็นหนึ่งในกุญแจสำคัญที่จะเอาไว้ใช้โค่นจอมมาร

รวมถึงบทบาทของจอมมารเอง ก็ได้รับการพัฒนาบทบาทด้วยเช่นกัน ไม่ได้เป็นเพียงตัวร้ายที่อยากทำลายโลกพร่ำเพรื่อ แต่มักจะมีเหตุผลบางอย่างอยู่เบื้องหลัง ช่วยเพิ่มมิติต่อตัวละครให้มากขึ้น และทำให้ผู้เสพสื่อ ได้มีมุมมองต่อเหตุการณ์เดียวกันมากขึ้น ทั้งในมุมมองของผู้กล้า และมุมมองของจอมมาร

ซึ่งเหตุผลที่พวกเขาต้องเพิ่มมิติให้กับตัวละครเหล่านี้ เพราะโครงเรื่องแบบผู้กล้ากับจอมมาร เป็นโครงเรื่องที่นิยมมาก และหากไม่มีการพัฒนาในส่วนของบทเลย เราก็จะเจอแต่โครงเรื่องซ้ำ ๆ กันเช่นนี้ ขอยกตัวอย่างหนึ่งในเกมที่มอบบทบาทให้กับเจ้าหญิงได้ดีที่สุด ได้แก่

The Legend of Zelda: Tears of the Kingdom ต้องบอกไว้ก่อนว่า เซลด้า เจ้าหญิงของมหากาพย์ผู้กล้าโค่นจอมมารในซีรี่ย์นี้ ไม่ใช่ตัวละครที่จะรอคอยให้ ลิ้งก์ ตัวเอกของเกมมาช่วย เธอมีประโยชน์ทั้งทางตรงและทางอ้อมมาโดยตลอด

แต่ในภาค Tears of the Kingdom เธอได้มีบทบาทที่น่าจดจำอย่างมาก โดยในภาคนี้ ดาบศักดิ์สิทธิ์ของลิ้งก์ Master Sword ได้ถูกทำลายลงไปด้วยพลังของจอมมาร กาน่อน และถูกส่งย้อนไปยังอดีตพร้อมกับเซลด้า และในไทม์ไลน์ในอดีตนั้น เซลด้าซึ่งมาจากอนาคต ได้รู้แล้วว่าดาบ Master Sword ไม่สามารถต่อกรกับจอมมารได้ จึงได้ยอมเสียสละตนเอง กินหินวิเศษที่ช่วยเพิ่มพูนพลังให้ผู้ใช้อย่างมหาศาลเข้าไป แต่ผลข้างเคียงของการกินหินนั้นเข้าไปคือจะถูกเปลี่ยนเป็นมังกร

เซลด้า ได้ยอมสละตัวเองเป็นมังกร เพื่อเพิ่มพลังให้แก่ตนเอง และได้กอดดาบผุพังนั้นไว้ในขณะที่กำลังกลายร่าง ทำให้ดาบที่แตกหักไปแล้ว ได้ถูกอาบไปด้วยพลังของเซลด้าขณะที่เป็นมังกร ทำให้ดาบถูกฟื้นฟูกลับมา และแข็งแกร่งกว่าเดิมแต่ที่ทรมานก็คือ เซลด้าต้องตกอยู่ในร่างมังกรไร้สตินับ 10,000 ปีเพื่อรอคอยการมาถึงของลิ้งก์ การเสียสละของเซลด้าจึงเป็นหัวใจหลักที่ทำให้ลิ้งก์สามารถสู้กับจอมมารกาน่อนได้

จากเหตุการณ์ข้างต้นทำให้เห็นว่าบทบาทของเจ้าหญิงในเกมยุคใหม่ จะต่างออกไปจากเกมยุคเก่าอย่างมากเลยทีเดียว เพราะหากเทียบกับเกมยุคเก่าอย่างค่ายเดียวกันเช่น Mario ในสมัยนั้นเราก็ไม่เห็นเจ้าหญิงพีช ซึ่งเป็นตัวละครที่ Mario ต้องเข้าช่วยเหลือ ไม่ได้ทำอะไรเลยและไม่ได้น่าเอาใจช่วยแม้แต่น้อย

ซึ่งหากมาเทียบกับสมัยใหม่ที่ได้ขัดเกลาบทของเจ้าหญิงในหลาย ๆ เกมแล้วละก็ เราจะเห็นได้เลยว่าบทบาทนี้มันยังสามารถพัฒนาต่อได้นั่นเอง

บทสรุป

ท้ายที่สุดแล้วโครงเรื่องแบบ ผู้กล้า เจ้าหญิง และจอมมาร ก็อาจเป็นโครงเรื่องที่ดูตกยุคไปบ้างในยุคปัจจุบัน แต่ถึงกระนั้นเราก็ยังเห็นสื่อจากญี่ปุ่นไม่ว่าจะเป็นอนิเมะ มังงะ รวมถึงเกมเอง ก็ยังมีการเล่นประเด็น ผู้กล้ากับจอมมารอยู่เสมอ เพราะว่าโครงเรื่องนี้ หากได้ถูกสร้างโดยผู้เข้าใจมันอย่างถ่องแท้ มันก็จะกลายเป็นโครงเรื่องคลาสสิกที่ไม่มีทางตกยุคอย่างเด็ดขาด

แถมยังแฝงกลิ่นอายของ RPG ยุค 80s ไว้อย่างเหนียวแน่น ทำให้เป็นโคตรเรื่องที่ร่วมสมัยได้ตลอดไป เพราะมันเป็นโครงเรื่องที่เริ่มจากจุดง่าย ๆ อย่าง คน ๆ หนึ่งที่ลุกขึ้นมาสู้กับโชคชะตา และได้เป็นตัวแทนของผู้คน สร้างมิตรภาพระหว่างการเดินทาง และปราบเหล่าร้ายลงในที่สุด โครงเรื่องที่เรียบง่ายเช่นนี้ แม้อาจดูน่าเบื่อไปบ้าง แต่มันไม่มีทางตายไปจากยุคสมัยอย่างแน่นอน

สามารถติดตามข่าวสารอื่น ๆ เพิ่มเติมได้ที่ GamerCulture (เกม)