[Review] Mobile Suit Gundam Hathaway: The Sorcery of Nymph Circe

เขียนโดย ban.kk

ไม่รู้ว่าบังเอิญหรือตั้งใจ ก่อนที่ Mobile Suit Gundam Hathaway: The Sorcery of Nymph Circe จะเข้าฉายไม่กี่วัน ทาง DEXclub ก็ได้ปล่อยเวอร์ชัน Remaster ของหนังเรื่อง Mobile Suit Gundam: Char’s Counter Attack (1988)

ซึ่งเป็นบทสรุปที่บอกเล่าถึงจุดสิ้นของสงคราม 1 ปี และเป็นจุดกำเนิดวีรกรรมอันเลื่องชื่อของ ฮาธาเวย์ โนอาออกมาให้รับชม ราวกับต้องการจะให้คนดูได้ทบทวนความทรงจำและความรู้สึกที่มีต่อเด็กหนุ่มผู้ได้ฉายาจากแฟนๆ ว่า เป็นหนึ่งในตัวละครที่ชีวิตดิ่งลงเหวเพราะผู้หญิงมากที่สุดในจักรวาลกันดั้ม

และหลังจากรอคอยมานานถึง 5 ปี การเดินทางของเด็กหนุ่มก็ถูกสานต่ออีกครั้ง พร้อมกับการสำรวจภูมิหลังที่ตามหลอกหลอนเขามาโดยตลอด ผ่านงานโปรดักชั่นที่ยังคงความสมจริงและความประณีตในการออกแบบฉาก ซึ่งสอดประสานไปกับความโหดร้ายของสงคราม การเมือง และสภาพจิตใจของตัวละครที่ใกล้แตกสลาย แม้เรื่องราวจะดูไม่ได้มีความคืบหน้านัก

ระบบ ผู้หญิง และคำลวง

Mobile Suit Gundam Hathaway: The Sorcery of Nymph Circe ดำเนินเรื่องต่อจากภาคแรก โดยที่ยังคงโฟกัสไปที่ ฮาธาเวย์ หรือในอีกชื่ออย่าง มาฟตี้ นาวี เอริน ผู้นำกลุ่มต่อต้านรัฐบาลสหพันธ์โลกที่ปัจจุบันหลังจากเหตุการณ์ก่อการร้ายที่เกิดขึ้น พวกเขาได้ยกระดับการตามล่าเด็กหนุ่มด้วยการส่ง Mobile Suit รุ่นใหม่เข้ามาควบคุมพื้นที่เพื่อกดดันให้เขาเผยตัวออกมา ทว่าสิ่งที่ยังคงคั่งค้างอยู่ในใจฮาธาเวย์ไม่ได้มีแค่อุดมการณ์ที่ต้องทำให้สำเร็จ หากแต่ยังมีอดีตที่ตนไม่สามารถก้าวข้ามไปได้ นั่นคือ เควส พารายา เด็กสาวผู้เป็นเสมือนรักแรกที่เสียชีวิตไปในสงคราม 1 ปี 

ขณะเดียวกันผู้พัน เคนเนธ สเลก ก็ไม่ได้มองว่า มาฟตี้เป็นเพียงผู้ก่อการร้ายอีกต่อไป เขามองว่า ตัวตนที่นำพาความบิดเบี้ยวมานี้เป็นอาการป่วยของระบบ ระบบที่ผู้มีอำนาจบนโลกกำลังเสวยสุขบนความทุกข์ของชาวอวกาศที่กำลังถูกกดขี่ซ้ำซ้อนจากยุคสงคราม 1 ปี ดังนั้นสำหรับเขามาฟตี้เลยเปรียบเหมือนตัวแทนของความโกรธและความสิ้นหวังที่สุดท้ายถูกบีบจนระเบิดออกมากลายเป็นความรุนแรง แน่นอนว่า การกำจัดสัญลักษณ์นี้ไม่ใช่ยาที่รักษาให้ระบบกลับมาหายดี มันทำได้เพียงแค่ทุเลาอาการเท่านั้น และนี่อาจเป็นเหตุผลที่เคนเนธมองว่า มาฟตี้คือสิ่งที่เป็นภัยต่อระบบที่เขาพยายามจะประคับประคองไม่ใช่ทำลายทิ้ง

ชื่อเรื่องของภาคนี้อย่าง The Sorcery of Nymph Circe ซึ่งสื่อถึงการล่อลวง การชักนำ และอำนาจที่ไม่ได้อยู่ในรูปของกำลังทหาร แต่เป็นการใช้บางอย่างเพื่อควบคุมความเชื่อก็ดูจะสอดรับกับเนื้อหาได้เป็นอย่างดี หรือหากพูดแบบติดตลก แก่นสำคัญที่ปรากฏในซีรีส์กันดั้มส่วนใหญ่มักยึดโยงอยู่กับสงครามการเมือง และความเหลื่อมล้ำ แต่สิ่งที่ปรากฎใน Mobile Suit Gundam Hathaway มีความแตกต่างอยู่อย่างหนึ่ง เพราะแกนหลักของมันอาจผสมปนเปไปด้วยความหมกมุ่นของตัวละครภายในเรื่อง

โดยปริยายการใช้ชื่อของแม่มดเซอร์ซีที่เป็นดั่งเจ้าแห่งคำลวงจากมหากาพย์โอดิสซีของ โฮเมอร์ จึงดูถูกฝาถูกตัวยิ่งกว่าสิ่งใด เพราะทั้ง ฮาธาเวย์ และ เคนเนธ ต่างก็มีชีวิตอยู่บนกำมือของผู้หญิงที่ในทางหนึ่งพวกเธอมีอิทธิพลต่อความคิดของพวกเขามากพอที่จะควบคุมการตัดสินใจต่างๆ ได้ และแน่นอนว่าตำแหน่งที่ถูกเปรียบเปรยเหมือน Circe นั้นก็ไม่ใช่ใครอื่น นอกเสียจาก กิกิ แอนดาลูเซีย หญิงสาวที่ต่อให้ไม่ได้มีกองทัพเป็นของตัวเองก็มีอำนาจมากพอที่จะสั่นครอนความคิดของผู้ชายได้ตามที่เคนเนธเคยบอกเอาไว้

ความสมจริง ความมืด เพลง และตัวประกอบ

อย่างที่หลายคนรู้หนังไม่เพียงแค่เน้นหนักไปที่ความสมจริงและได้ ฮิโรยูกิ ซาวาโนะ กลับมาประพันธ์ดนตรี ไฮไลท์หนึ่งที่สำคัญของภาคนี้คือ การใช้เพลง Sweet Child O’ Mine ของวงร็อกระดับตำนานอย่าง Guns N’ Roses ในช่วงท้ายเรื่อง ซึ่งถ้าตีความกันแบบเร็วๆ ก็อาจสื่อถึง ความรักที่ช่วยต่อต้านโลกอันแสนเจ็บปวด ถึงกระนั้น เรื่องที่น่าขันขื่นที่สุดคือ ฮาธาเวย์เองก็เป็นส่วนหนึ่งที่สร้างโลกใบนั้นขึ้นมา มองเผินๆ เพลงนี้เลยทำหน้าที่เป็นเหมือนบทสรุปของเรื่องราว หรือไม่ก็เป็นสุ้มเสียงที่แสดงถึงตัณหาที่ซุกซ่อนอยู่ภายใน แต่ไม่ว่าจะมองมุมไหน ความสำเร็จอย่างยิ่งยวดในการนำเพลง Sweet Child O’ Mine มาใช้ก็ส่งผลให้ยอดดาวน์โหลดพุ่งขึ้นสูงถึง 12,000 % ในสัปดาห์แรกที่หนังออกฉาย

แม้ภาพรวมจะน่าชื่นชม แต่ก็มีเรื่องที่รบกวนใจอยู่บ้าง นั่นคือ ความมืดของฉากที่บางครั้งต่อให้ดูในระบบ IMAX ก็ยังไม่สามารถแก้ปัญหานี้ได้ เพราะมันมืดถึงขั้นดูไม่ออกว่า อากัปกิริยาของตัวละครเป็นอย่างไร โดยเฉพาะซีนที่อยู่ในอาคารและพื้นที่ปิดตอนกลางคืน อีกทั้งการใช้ตัวประกอบแบบทิ้งขว้างก็ส่งผลให้คนดูไม่สามารถสัมผัสได้ถึงมุมมองอื่นๆ รอบตัวของฮาธาเวย์เลย ซึ่งนับเป็นเรื่องที่น่าเสียดายมาก

ความเปราะบางกับอดีตที่ตามหลอกหลอน

สิ่งที่ขับเคลื่อนเรื่องราวของภาคนี้มากที่สุดจึงหนีไม่พ้นอดีตที่ผลักดันให้เด็กหนุ่มก้าวเข้าสู่เส้นทางของ มาฟตี้ ผู้ก่อการร้ายที่เชื่อว่า ความโง่เขลาของมนุษย์เป็นสิ่งที่เกินเยียวยา และหนทางเดียวในการรักษาสภาพแวดล้อมของโลกคือการขับไล่พวกเขาขึ้นไปบนอวกาศ ซึ่งเป็นแนวคิดแบบเดียวกับที่อดีตผู้นำสูงสุดของ Neo Zeon อย่าง ชาร์ อัสนาเบิล เคยยึดถือ แต่ต่างตรงที่เด็กหนุ่มยังคงมีความรู้สึกผิดต่อชีวิตที่ต้องสังเวยไป

แนวคิดดังกล่าวสอดคล้องกับสิ่งที่ทางสหพันธ์ต้องการจะทำ ทว่าสิ่งที่ไม่เหมือนกันคือวิธีการ ฮาธาเวย์เชื่อว่าทุกคนควรมีสิทธิ์ที่เท่าเทียมกัน แต่สหพันธ์กลับมอบอภิสิทธิ์นี้ให้กับผู้ที่มียศถาบรรดาศักดิ์ก่อน ซึ่งก็มีคนที่เห็นด้วยและไม่เห็นด้วยกับเด็กหนุ่ม เพราะมันเหมือนการแกว่งเท้าหาเสี้ยน ที่สำคัญ อย่าลืมว่า มาฟตี้ ไม่ใช่ฮีโร่ เขาเป็นผู้ก่อการร้าย และผู้ก่อการร้ายไม่เคยมีตอนจบที่สวยงาม

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่อยู่คู่ฮาธาเวย์อีกอย่างราวกับวิญญาณตามติดคือ การตายของเควส เนื่องจากลึกๆ แล้วเขามองว่า การที่หญิงสาวเสียชีวิตไปในสงครามเป็นความผิดของตนจนนำมาสู่โศกนาฎกรรมที่หลายคนแซวแบบขำขันว่า ไม่ต่างอะไรจากพล็อตละครหลังข่าว ถึงอย่างนั้น มันก็เผยให้เห็นว่า แม้ความตั้งใจในการเปลี่ยนแปลงสังคมของฮาธาเวย์แรงกล้าแค่ไหน จิตใจกลับเต็มไปด้วยความเปราะบางอยู่ตลอด และมันยิ่งเด่นชัดเมื่อถึงฉากไคลแมกซ์ของเรื่องซึ่งเป็นการต่อสู้ที่จะพาเขาหวนรำลึกถึงบาดแผลที่กัดกินชีวิตตัวเองมาอย่างยาวนาน แต่อีกด้านสำหรับคนดูการได้เห็นห้วงเวลาเหล่านั้นปรากฏขึ้นบนจออีกครั้งก็ถือเป็นแฟนเซอร์วิสที่น่าคิดถึงจริงๆ

ดอกจันทร์เอาไว้อีกสักเล็กน้อย สิ่งหนึ่งที่นิยายต้นฉบับต่างจากหนังคือ ฮาธาเวย์เป็นคนตั้งใจปิดชีพของเควสเอง แต่เวอร์ชันอนิเมะจะฉายให้เห็นถึงชะตากรรมแบบเดียวกับใน CCA ฉะนั้นจึงไม่แปลกที่การกระทำและคำพูดของเขาดูไม่ค่อยสมเหตุสมผลเท่าที่ควร เพราะบริบทที่ใช้ตีความถูกเปลี่ยนจากคนที่เลือกลงมือเป็นเหยื่อของสงครามแทน

เด็กและผู้ใหญ่ที่เติบโตมาหลังสงคราม

ในศึกสุดท้ายระหว่าง เลน เอม กับ ฮาธาเวย์ มีประเด็นหนึ่งที่น่าสนใจคือ ทั้งสองต่างก็เคยกล่าวโทษว่า การที่โลกของพวกเขาย่ำแย่ลงเป็นความผิดของผู้ใหญ่ สำหรับเลนแม้จะยังคงยึดมั่นในคำสั่ง แต่เขาก็ไม่เชื่อว่าการตัดสินใจของผู้ใหญ่จะนำมาสู่การเปลี่ยนแปลงได้ ขณะที่ฮาธาเวย์ ในวัยเด็กซึ่งเคยสับสนในอุดมการณ์ มองว่าผู้ที่โตกว่ามักเลือกแก้ปัญหาด้วยความรุนแรง แต่สิ่งที่ย้อนแย้งคือ เด็กหนุ่มกลับโตมาเป็นคนแบบเดียวกับที่ตนเกลียด และเลนก็เปรียบเสมือนเงาสะท้อนอันไร้เดียงสาในเวอร์ชันที่เลวร้ายยิ่งกว่า เพราะเขาไม่ตั้งคำถามต่อสิ่งใดเลย ไม่มากก็น้อย เลนจึงเป็นอดีตที่ฮาธาเวย์ไม่อยากยอมรับและตัวเขาในปัจจุบันก็อาจเป็นอนาคตที่เลนกำลังถลำลึกลงไปโดยไม่รู้ตัว

แต่ถึงบรรยากาศจะดูจริงจังอย่างไร บทบาทของนักบินผู้นี้ก็ถูกออกแบบมาให้เป็นตัวสร้างสีสันของเรื่อง คำพูด เป้าหมาย รวมไปถึงการกระทำของเขาล้วนสร้างความเคลือบแคลงต่อนามสกุลของตัวเองเสมอ พร้อมกันนั้นก็มอบเสียงหัวเราะให้กับคนดูได้แม้สถานการณ์ในเรื่องจะตึงเครียดก็ตาม

บทสรุปของชะตากรรมที่ต้องรอไปอีกหลายปี

รวมๆ Mobile Suit Gundam Hathaway: The Sorcery of Nymph Circe ยังคงรักษามาตรฐานของตัวเองได้ดี แต่มันเป็นเพียงแค่ฟันเฟื่องชิ้นที่สองของไตรภาคนี้ ซึ่งนั่นหมายความว่าคนดูต้องคอยอีกอย่างน้อย 2–3 ปีกว่าที่เรื่องราวที่ค้างคาจะได้รับการสานต่อให้ลุล่วงไปในทิศทางใดทิศทางหนึ่ง เชื่อว่าเหล่าแฟนๆ คงเห็นพ้องต้องกันว่า นั่นช่างเป็นเวลาที่แสนเนิ่นนาน และการเฝ้ารอก็เป็นสภาวะที่สุดแสนจะทรมานทานทน

สามารถติดตามข่าวสารอื่น ๆ เพิ่มเติมได้ที่ GamerCulture (การ์ตูน)