[Review] Yomi no Tsugai ยมลแห่งยมโลก ปฐมบทอันจืดชืด

เขียนนโดย Ban.kk

การกลับมาของนักเขียน อาราคาวะ ฮิโรมุ อาจเป็นเรื่องที่น่าตื่นตาตื่นใจ แต่ก็ขณะเดียวกันปฏิเสธไม่ได้ว่าYomi no Tsugai หรือ ยมลแห่งยมโลก ซึ่งเป็นงานเขียนล่าสุดของเธอที่ถูกดัดแปลงเป็นอนิเมะนั้นดูจะไม่ได้เป็นที่พูดถึงมากนัก เมื่อเทียบกับผลงานก่อนหน้าที่มีแนวทางคล้ายคลึงกันอย่าง Fullmetal Alchemist

ส่วนหนึ่งก็อาจเป็นเพราะตลอด 24 ตอนของซีซั่นแรก เนื้อหาของมันโฟกัสไปที่การปูพื้นหลังของปริศนาเป็นส่วนใหญ่ ดังนั้นหากใครที่ดูจบแล้วรู้สึกว่าภาพรวมของเรื่องไม่ได้มีความคืบหน้าอะไรก็คงไม่ใช่เรื่องแปลก

เรื่องย่อ

ยมลแห่งยมโลก ว่าด้วยเรื่องราวของ ยูรุ เด็กหนุ่มนายพรานที่อาศัยอยู่กับ อาซะ ผู้เป็นน้องสาวใน “หมู่บ้านฮิกาชิ” หมู่บ้านแถบหุบเขาที่ถูกตัดขาดจากโลกภายนอก จนกระทั่งวันหนึ่งกองกำลังปริศนาได้บุกรุกเข้ามาทำร้ายคนในหมู่บ้าน ยูรุที่เห็นท่าไม่ดีจึงตัดสินใจเข้าไปช่วยเหลือน้องสาวของตนที่ถูกขังเอาไว้ แต่กลับพบว่าอาซะที่เขาปกป้องมาตลอดถูกสังหารลงต่อหน้าต่อตา และหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าซึ่งมีรูปลักษณ์แบบเดียวกับเธอทุกประการก็อ้างว่าตัวเองคือ อาซะตัวจริง

ทว่าก่อนที่จะได้พูดคุยกัน ทาเดระ ริว ก็ได้เข้ามาพาตัวยูรุหนีไปพร้อมกับให้เขาทำสัญญากับยมล (หรือก็คือ “สึไก” อสูรรับใช้ที่มาเป็นคู่) ประจำหมู่บ้านอย่าง “ขวา” (Migi) และ “ซ้าย” (Hidari) เพื่อเป็นแต้มต่อในการเอาชีวิตรอด หลังจากที่หนีออกมาได้ยูรุที่กำลังสับสนกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจึงได้ถามหาความจริงจากทาเดระผู้ที่ภายนอกแม้จะดูเหมือนพ่อค้าธรรมดาทั่วไป แต่แท้จริงแล้วเขาคือคนที่รู้จักโลกภายนอกที่ไม่เหมือนในภาพจำของยูรุแต่เป็นโลกยุคปัจจุบันที่เต็มไปด้วยตึกสูงและเทคโนโลยีเป็นอย่างดี

ทาเดระได้อธิบายว่า กลุ่มคนที่เข้ามาทำร้ายผู้คนในหมู่บ้านก็คือ ตระกูลผู้ใช้สึไกเก่าแก่นามว่า คาเงะโมริ ซึ่งในตอนนี้ได้ถือครองพลัง “ปลด” ที่อยู่กับอาซะซึ่งหากอ้างอิงจากคำทำนายโบราณ พลังนั้นคือสิ่งที่เอาไว้ควบคุมยมลทั้งหมดและมีแต่เด็กฝาแฝดที่เกิดในจุดตัดระหว่างกลางวันและกลางคืนเท่านั้นที่สามารถครอบครองได้ นั่นหมายความว่ายูรุเองก็มีสิทธิ์ได้รับพลัง “ผนึก” ซึ่งเป็นพลังด้านตรงข้ามในฐานะพี่ชายฝาแฝดของอาซะ

แต่เมื่อปรับความเข้าใจกับน้องสาวและตระกูลคาเงะโมริได้ เป้าหมายของยูรุกลับไม่ใช่การตามหาพลัง หากแต่เป็นการตามหาพ่อแม่ที่หายสาปสูญไป และคนที่รู้เบาะแสดังกล่าวก็คือ อีวาน โยซาโนะ ชายปริศนาผู้เป็นเจ้าของยมลดาบคาตานะที่หน้าตาของเขาชวนให้นึกถึงตัวละครอย่าง โซลฟ์ เจ. คิมบลี จาก Fullmetal Alchemist ในเวอร์ชั่นที่สุขุมกว่า

ส่วนทางฝั่งอาซะก็ต้องรับมือกับนักฆ่าที่ถูกส่งมาจากหมู่บ้านฮิกาชิและสายลับที่แฝงตัวอยู่ในตระกูลคาเงะโมริ ทำให้เส้นเรื่องทั้งหมดถูกถ่ายทอดออกมาผ่านมุมมองของยูรุเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งเรื่องราวของซีซั่นแรกก็จบลงตรงที่การเปิดตัวกลุ่มคนที่มาจากหมู่บ้านนิชิ อีกหนึ่งขั้วอำนาจเก่าแก่ที่จ้องจะครอบครองพลังของฝาแฝดเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม ต่อให้ภาพรวมของเรื่องจะดูจืดชืดกว่าที่ควรจะเป็น แต่จุดแข็งอย่างหนึ่งที่โดดเด่นในงานเขียนของอาราคาวะเสมอมาก็คือ การสร้างตัวละครและการวางปม โดยเฉพาะการทิ้งประเด็นบางอย่างเอาไว้ให้คนดูสงสัยตั้งแต่ตอนแรกก่อนที่จะค่อยๆ เฉลยมันอย่างช้าๆ และรัดกุม

ด้วยเหตุนี้การกระทำของยูรุและอาซะเลยถูกออกแบบมาให้มีความสมเหตุสมผลไม่เหมือนกับตัวเอกโชเนนทั่วไป เช่น ยูรุที่เคยเป็นนายพราน เขารู้ว่าจุดไหนที่เหมาะสมในการซุ่มยิงศัตรู และจุดไหนคือจุดตาย การประเมินสถานการณ์จึงกลายเป็นจุดเด่นของเด็กหนุ่มเวลาต่อสู้ แต่สิ่งที่น่าสนใจยิ่งกว่าคือเขารู้ว่าตอนไหนที่ควรเชื่อใจใครและตอนไหนที่ไม่ควร ซึ่งก็ดูเป็นนิสัยที่เหมาะสมดีกับเซ็ตติ้งที่ทุกฝ่ายต่างก็ต้องการพลังของเขา

ขณะที่อาซะแม้บทจะยังไม่เยอะเท่าพี่ชาย แต่เธอก็เป็นส่วนที่ช่วยเติมเต็มความสัมพันธ์ระหว่างสองพี่น้องให้ดูมีชีวิตชีวามากขึ้น และเมื่อนำมารวมเข้ากับมุกตลกหน้าตายอันเป็นเอกลักษณ์ของอาราคาวะก็ส่งผลให้เรื่องราวของ ยมลแห่งยมโลก ไม่ได้มีดีแค่ความเข้มข้นในแง่ของการสืบสวนสอบสวนอย่างเดียว แต่ยังทิ้งอารมณ์ขันเอาไว้ให้กับคนดูตามทางอีกด้วย

ที่สำคัญ บรรยากาศดาร์กแฟนตาซีของเรื่องยังถูกออกแบบให้สอดแทรกแนวคิดเชิงจิตวิทยาและประเด็นมนุษยธรรม เนื่องจากโลกของ ยมลแห่งยมโลก คือการหักเหลี่ยมเฉือนคมตลอดเวลา เพราะไม่มีฝ่ายไหนที่เป็น “ขาว” หรือ “ดำ” ทุกตระกูลต่างก็ขับเคลื่อนด้วยความต้องการและเหตุผล แต่คนที่ต้องรับเคราะห์นั้นก็คือ เด็กที่ไม่รู้อิโหน่อิเนอะไรกับการแย่งชิงอำนาจเลย โดยปริยายเนื้อในของมันจึงมีพลังมากพอที่จะดึงดูดคนดูได้ตั้งแต่ตอนแรกๆ

ในส่วนของการดัดแปลงก็ต้องยอมรับว่า Yomi no Tsugai ฉบับอนิเมะถือว่าทำออกมาได้ค่อนข้างตรงตามมาตราฐาน แม้ตลอดทั้งเรื่องจะไม่ได้มีซีนแอนิเมชันระดับระเบิดภูเขาเผากระท่อม แต่งานเสียงและบทพูดก็ยังคงนำเสนอออกมาได้อย่างมีชั้นเชิง

โดยในแง่ของเทคนิค อนิเมะมีการวางองค์ประกอบศิลป์และงานกำกับภาพที่ค่อนข้างพิถีพิถัน โดยเฉพาะการเลือกใช้โทนสีและมิติของแสงเงาเพื่อแบ่งแยกความแตกต่างระหว่าง “โลกโบราณของหมู่บ้านฮิกาชิ” ที่เน้นโทนสีธรรมชาติติดมืดครึ้ม กับ “โลกยุคปัจจุบัน” ที่เต็มไปด้วยแสงสีของเทคโนโลยี ซึ่งความต่างด้านทางวิชวลนี้เองที่ทำให้เรื่องราวสามารถบอกเล่าความใสซื่อและแปลกแยกของยูรุได้โดยไม่ต้องพึ่งบทบรรยายยาวเหยียด

นอกจากนี้ การผสมผสานระหว่างเสียงเครื่องดนตรีโบราณเข้ากับบีตสังเคราะห์สมัยใหม่ยังช่วยสร้างบรรยากาศลี้ลับของเหล่ายมลและจังหวะจะโคนในการชิงไหวพริบให้ดูมีความเฉียบคมมากขึ้น ซึ่งไม่มากก็น้อย มันกลมกลืนไปกับวิธีการกำกับเสียงพากย์ที่เน้นความเป็นธรรมชาติจนส่งผลให้ความคมคายของบทพูดและมุกตลกทำงานกับอารมณ์ของผู้ชมได้อย่างมีประสิทธิภาพ

รวมๆ คือ Yomi no Tsugai ไม่ได้เปิดตัวแบบฉูดฉาดอย่างที่บางคนคาดหวังไว้ แต่ก็ด้วยโครงสร้างที่แข็งแรง ปริศนาที่น่าสนใจ และการรักษาสมดุลระหว่างฉากต่อสู้กับมุกตลกก็ทำให้มันมีศักยภาพมากพอที่จะดึงดูดคนดูให้ติดตามเรื่องราวต่อจากนี้ได้อย่างไม่ยากเย็น

แต่ก็นั่นแหละ ด้วยชื่อชั้นในอดีตของอาราคาวะการจะตัดสินว่าดีไม่ดีเลยอาจดูเป็นการด่วนสรุปไปหน่อย อย่างที่รู้กว่า Fullmetal Alchemist จะกลายเป็นผลงานชั้นยอดก็ใช้เวลาอยู่พอสมควร ฉะนั้นสำหรับอนิเมะเรื่องนี้เราเองก็คงต้องรอดูต่อไปว่าเมื่อซีซั่นสองฉายภาพรวมของเรื่องจะออกมาในทิศทางไหน เพราะจากทั้งหมดทั้งมวลที่กล่าวมา นี่เป็นเหมือนปฐมบทของสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นในภายภาคหน้า เพียงแต่มันจบลงตรงที่ไม่มีอะไรพิเศษเท่านั้นเอง

สามารถรับชม Yomi no Tsugai ได้ที่นี่

สามารถติดตามข่าวสารอื่น ๆ เพิ่มเติมได้ที่ GamerCulture (การ์ตูน)