[Review] เทอม 4 ภาคต่อของหนังสยองขวัญไทย ที่จะมาส่งมอบความเฮี้ยน จาก รุ่น สู่ รุ่น

เขียนโดย Biliebluu

เทอม 4 หนังสยองขวัญฟอร์มยักษ์ไทยที่บอกเล่าตำนานความหลอนจากมหาลัยทั่วภูมิภาค หากใครจำกันได้ เทอม 4 ถือเป็นหนึ่งในแฟรนไชส์หนังเก่าอย่าง มหาลัยสยองขวัญ เมื่อปี 2552 ก่อนที่จะถูกนำกลับมาสร้างภาคต่ออีกครั้งในเทอม 2 สยองขวัญ ตอนปี 2565

ด้วยกระแสตอบรับจากผู้ชมที่ชื่นชอบหนังสยองขวัญ จึงได้มีภาคต่อตามมาอย่างต่อเนื่อง ใน เทอม 3 เมื่อปี 2567 จนมาถึงปี 2569 ค่ายหนังอย่าง “สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล” จึงขอต้อนรับผู้ชมและนิสิตทุกท่าน คืนสู้เหย้าสัมผัสความหลอนจากเรื่องเล่าสุดสยอง โดยครั้งนี้หนังยังเลือกแบ่งออกเป็น 4 เรื่องสั้น ให้สมกับชื่อภาคที่ 4 อีกด้วย

โดยในเทอม 4 จะเป็นการหยิบนำเรื่องราวสุดอาถรรพ์จาก 4 สถาบัน 4 ภูมิภาค ซึ่งได้แก่ ภาคเหนือ ภาคกลาง ภาคอีสาน และ ภาคใต้ พร้อมกันนี้ยังเสริมทัพด้วยนักแสดงรุ่นใหม่ เช่น วี-วิโอเลต วอเทียร์ และ เก้า-จิรายุ ละอองมณี, โจริญ คัมภีรพันธุ์ และ เอิงเอย-ประภามณฑล เอี่ยมจันทร์, แทด-ฐาปนา จงกลรัตนาภรณ์, เจน-กุลจิราณัฐ, วรรักษา ตังโก้-ฐิตินันต์ รัตนฐิตินันต์ และ พั้น-พันธิตา บุญชวน

ผ่านการกำกับจาก 4 ผู้กำกับ ที่จะช่วยสร้างสรรค์ความหลอนในแต่ละตอน ให้ออกมาน่ากลัวอย่างมากที่สุด

(บทความนี้มีการเปิดเผยเนื้อหาบางส่วนภายในหนัง)

สะพานขาว

เทอม 4 ตอน สะพานขาว ถือเป็นการเปิดภาพยนตร์มาด้วย ดาราและคู่รักที่น่าจับตามองอย่าง วี-วิโอเลต วอเทียร์ และ เก้า-จิรายุ ละอองมณี ซึ่งรับบทเป็น มายด์และบอส ผ่านการกำกับของ ตั้ม-พุฒิพงศ์ สายศรีแก้ว ตอนสะพานขาว จะเป็นการเล่าเรื่องราวของ มายด์และบอส

สองนักศึกษาที่แผนจะเลิกราจบความสัมพันธ์กัน ทั้งคู่เลือกที่จะยุติความสัมพันธ์กันบริเวณสะพานขาวแห่งหนึ่ง โดยทั้งคู่หารู้ไม่ว่า บริเวณนั้นได้มีเหตุสลดจากการเสียชีวิตมากมาย รวมไปถึงวิญญาณคู่รักที่จะคอยเอาชีวิต กับผู้ที่เข้ามาหลบลู่ในพื้นที่อาถรรพ์แห่งนี้

ตอนสะพานขาวถือเป็นหนึ่งในตอนที่น่าสนใจ ซึ่งหากใครที่เป็นแฟนคลับของ เก้า-จิรายุ และ วี-วิโอเล็ต ก็คงต้องยอมรับถึงเคมีการแสดงของทั้งคู่ที่สามารถถ่ายทอดได้ออกมาน่าเชื่อถือ ขณะเดียวกันหนังก็ใส่ความสยองในช่วงแรก ผ่านความกลัวของตัวละคร เพื่อให้ผู้ชมได้สัมผัสความสยองตามลายเส้นของแฟรนไชส์ เทอม 4

อีกทั้งยังมีการที่ตัวละครเห็นภาพหลอนชวนให้ผู้ชมตกใจ หรือบางครั้งก็เสริมด้วยมุกตลกเพื่อให้ตอน สะพานขาว ไม่ดูเครียดจนเกินไป โดยบทสรุปสุดท้ายของตอนสะพานขาวนั้นเลือกที่จะเปลี่ยนทิศทางความเฮี้ยนของผีคู่รักที่จ้องจะเล่นงาน มายด์กับบอส ให้กลายเป็น ความดราม่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่ และปิดตอนได้อย่างหวานปมขม ตอนสะพานขาวจึงมีความผสมผสานกันระหว่างหนังผีสยองขวัญและดราม่าโรแมนติก

เรือนนางสนม

เทอม 4 ตอน เรือนนางสนม กำกับโดย มูย่า-ฐามุยา ทัศนานุกุลกิจ เรื่องราวของ เกรซ รับบทโดย โจริญ คัมภีรพันธุ์ นักศึกษาสาวที่มีความทะเยอทะยานที่อยากจะเป็นศิลปิน เธอถูกรุ่นพี่อย่าง บิว รับบทโดย เอิงเอย-ประภามณฑล เอี่ยมจันทร์ ชักชวนให้ไปเป็นแบบถ่ายงาน บนเรือนร้างริมน้ำที่มีเรื่องราวอาถรรพ์ โดยการถ่ายแบบครั้งนี้ ยังมีเรื่องลึกลับในความสัมพันธ์ที่ซ่อนอยู่ และกำลังจะนำมาซึ่งความสยองอย่างไม่คาดคิด

ตอนเรือนนางสนม เป็นตอนที่มีความแปลกและแตกต่างจากตอนอื่น ๆ ในแฟรนไชส์ของ เทอม 4 เชื่อว่าผู้ชมที่เคยดูภาคก่อน ก็จะมีความรู้สึกที่ว่า นี่อาจจะเป็นตอนที่ให้ความเป็น หนังผี-อินดี้ในระดับสูง ภายในตอนจะมีการพูดถึงเรื่องราวความสัมพันธ์ระหว่าง เกรซและบิว รวมไปถึงการเปิดเผยด้านมืดของความอยากทะเยอทะยานที่จะเป็นศิลปิน ซึ่งอาจต้องแลกมาด้วยตัวตน โดยละทิ้งความผิดชอบชั่วดี หรือศีลธรรมภายในใจออกไป

เรือนนางสนมจึงเป็นหนึ่งในตอนที่ขับเคลื่อนไปด้วยอารมณ์ภายในของตัวละครที่มีความดราม่า ก่อนที่ช่วงท้ายจะเริ่มเสิร์ฟความสยองราวกับเป็นการล้างมลทินความชั่วร้ายของตัวละคร สำหรับผู้เขียนแล้ว เรือนนางสนมถือเป็นตอนที่มีความแตกต่าง และอาจดูยากสำหรับผู้ชมที่คาดหวังที่จะรับความสยองขวัญแบบหนังผีเต็มขั้นสุด ขณะเดียวกันการแสดงของนักแสดงทั้งคู่ก็ทำออกมาได้อย่างน่าประทับใจ

คืนดีเดย์

เทอม 4 ตอนคืนดีเดย์ ว่าด้วยเรื่องราวของ นักศึกษาเฟรชชี่ที่ไม่ได้เข้าร่วมการรับน้อง จนเกิดอาถรรพ์เมื่อกลุ่มรุ่นพี่ที่ได้ประสบอุบัติเหตุจนเสียชีวิต กลับมาหลอกหลอนรุ่นน้องที่ไม่เข้าร่วมพิธี โดยตอนนี้เป็นการกำกับของ ก่อ-ชาคร ไชยปรีชา และได้นักแสดงหลากหลาย เช่น แทด-ฐาปนา จงกลรัตนาภรณ์, เจน-กุลจิราณัฐ, วรรักษา และ ตังโก้-ฐิตินันต์ รัตนฐิตินันต์ มาร่วมความสยองในตอน คืนดีเดย์ อีกด้วย

หากจะเรียกว่า คืนดีเดย์ เป็นตอนที่ดูง่าย และสนุกก็คงจะพูดไม่ผิด เพราะคืนดีเดย์นั้นสามารถถ่ายทอดความเป็นหนังผีสยองขวัญได้ออกมาอย่างครบรส และมีความหลากหลายทางอารมณ์ หนึ่งในนักแสดงที่ช่วยทำให้บรรยากาศในตอน คืนดีเดย์ มีความลื่นไหลจนน่าติดตาม คือ ตังโก้-ฐิตินันต์ เขาเป็นเหมือนตัวละครที่คอยเข้ามาชงมุกตบมุกท่ามกลางความสยองขวัญ จนทำความสยองนั้นถูกกลบให้ดูเบาบางลง จนเรียกเสียงหัวเราะ สนุกสนานในระหว่างการรับชม

ขณะเดียวกันด้านตัวบทก็มีความย่อยง่ายและไม่ซับซ้อน เนื้อเรื่องที่เป็นเส้นตรง มีเงื่อนไขให้ตัวละครต้องปฏิบัติ ทำให้ผู้ชมสนุกไปกับการเอาชนะความกลัวของตัวละคร ชวนให้นึกถึง เทอม 3 ตอน ศาลล่องหน ที่มีความเป็นหนังผี-คอมเมดี้ ได้เช่นกัน

ห้องชมพู

เทอม 4 ตอน ห้องชมพู ว่าด้วยเรื่องราวของนักศึกษาสาวที่เลือกเช่าห้องพักผิดที่ เมื่อภายในห้องพักที่ดูสดใสเต็มไปด้วยสีชมพูนั้น กลับซ่อนเงื่อนงำความสยองบางอย่างไว้ รวมไปถึงวิญญาณที่ยังคงอาฆาต และวนเวียนอยู่ภายในห้องพัก โดยได้อินฟลูสาวอย่าง พั้น-พันธิตา บุญชวน มารับบทเป็น คะนิ้ง และผ่านฝีมือการกำกับตอนจาก ผึ้ง-สาลินี เขมจรัส

ถือเป็นตอนสุดท้ายก่อนปิดเรื่องราวในหนังของ เทอม 4 ด้วยตอน ห้องชมพู ซึ่งเป็นอีกหนึ่งตอนที่ดูธรรมดา ว่าด้วยการที่นักศึกษาเช่าหอพักและเจอผี ซึ่งเป็นเรื่องที่คนมักชอบนำมาแลกเปลี่ยนประสบการณ์ตามประสาวัยนักศึกษา ในขณะเดียวกันตอน ห้องชมพู กลับเลือกที่จะโดดเด่น ด้วยการใส่ความเป็นแอคชั่นจากความอาฆาตของวิญญาณภายในห้อง

ผู้ชมจะได้เห็นฉากการปิดชีวิตของเหล่าเด็กเกเรที่เข้ามาหลบหลู่ห้องพักอย่างน่าสลด จากฝีมือของวิญญาณในห้อง  จนตอนห้องชมพูหลงเหลือความน่ากลัวอยู่น้อยนิด และเด่นไปทางแอคชั่นระทึกขวัญเสียมากกว่า หนึ่งสิ่งที่น่าสนใจคือการแสดงของ พั้น-พันธิตา ซึ่งหากจะมองว่าเป็นการแสดงหนังใหญ่ครั้งแรก เธอก็มีความสามารถและแสดงได้ดี โดยเธอสามารถพาผู้ชมให้เพลิดเพลินไปกับตอนห้องชมพู ด้วยตัวละครของคะนิ้ง แม้นี่จะเป็นเพียงการแสดงหนังเรื่องแรกของเธอก็ตาม

เทอม 4 ถือเป็นหนังภาคต่อความสยองขวัญที่ทำออกมาได้คงคอนเซปความเป็นหนังผีจากเรื่องเล่าตามมหาลัย ในขณะเดียวกันก็มีจุดบกพร่องทางตัวบทและงานโปรดักชั่นที่ดูธรรมดา การแต่งเมคอัพผี และการดีไซน์ท่าทางที่หลงเหลือความเป็นมนุษย์เดินดิน การจัดแสง หรือ ออกแบบงานภาพที่ดูไม่สวยงามทางการถ่ายภาพยนตร์

หากมองที่ความสนุกของ เทอม 4 โดยรวมอาจสามารถดึงดูดผู้ชมได้เพียงบางช่วงของหนัง เพราะหนังได้สร้างความไม่สมจริง หรือ ใช้ความซ้ำซากตามรูปแบบหนังผีไทยที่ไม่มีอะไรสดใหม่ ผู้ชมสามารถเดาทิศทางของหนังออก และเป็นเพียงหนังที่ดูจบแล้วก็จบไป หรือดูเพื่อให้รู้เนื้อเรื่อง บทสรุปของแต่ละตอน แต่น่าแปลกใจที่หนังยังคงสามารถสร้างรายได้จนมีภาคต่อตามมาถึง 4 ภาค ตรงนี้จึงขึ้นอยู่กับความชอบของการรับชม และบริโภคสื่อของผู้ชม ที่จะมองหาความสนุกภายในหนังเรื่องนี้

สามารถติดตามข่าวสารอื่น ๆ เพิ่มเติมได้ที่ GamerCulture (หนัง)