“Satoshi ควรได้แชมป์คาลอส?” ไฟต์ที่ทุกอย่างลงตัวแล้วแต่ดันไม่ชนะ
เมื่อทีมของซาโตชิทำหน้าที่สมบูรณ์แบบ แต่ผลลัพธ์กลับกลายเป็นหนึ่งในโมเมนต์ค้างคาที่สุดของ Pokemon
เขียนโดย knize.baron
หนึ่งในไฟต์ที่แฟนๆ ของ Pokemon ยังพูดถึงไม่จบ คือศึกระหว่าง Satoshi กับ Alain ในลีกคาลอส ไม่ใช่แค่เพราะเขาแพ้ แต่เพราะมันเป็นไฟต์ที่ “ควรจะชนะได้แล้ว”
Satoshi ในเวอร์ชันที่ “พร้อมที่สุด”
ภาค XY และ XYZ ของ Pokemon คือช่วงที่ซาโตชิทั้งเก่งและนิ่งที่สุด การต่อสู้มีชั้นเชิงมากขึ้น และทีมโปเกมอนก็แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่เคยมี ไม่ใช่แค่ Greninja ที่โดดเด่นด้วยร่าง Ash-Greninja แต่โปเกมอนทุกตัวในทีมต่างมีบทบาทของตัวเองอย่างชัดเจน ตั้งแต่ Pikachu ที่ยังคงเป็นตัวแบกต้นเกม, Talonflame ที่เติมสปีดและความดุดัน, Hawlucha ที่รับบทสายบุกระยะประชิด, ไปจนถึง Goodra ที่เป็นสายถึกและรับดาเมจได้ดี และ Noivern ที่เสริมทั้งพลังโจมตีและความหลากหลายให้ทีม
ทั้งหมดนี้ทำให้ทีมของซาโตชิในภาคนี้ไม่ได้เก่งเพราะ “ตัวใดตัวหนึ่ง” แต่เป็นทีมที่พร้อมในทุกด้านจริงๆ
ทีมที่ “กระจายบทสมบูรณ์แบบ”
สิ่งที่ทำให้ไฟต์นี้ต่างออกไป คือการที่โปเกมอนทุกตัวทำหน้าที่ของตัวเองได้ครบ Pikachu รับบทเปิดเกม เก็บแต้มสำคัญช่วงต้น ขณะที่ Talonflame และ Hawlucha ช่วยเติมจังหวะและสร้างความกดดัน ส่วน Goodra และ Noivern คอยยืนระยะและคุมเกมในช่วงกลาง ก่อนจะส่งต่อให้ Greninja ในฐานะตัวปิด ซึ่งมันคือไฟต์ที่ต่อให้ย้อนดูซ้ำ ก็ยังหาคำอธิบายไม่ได้ว่าทำไมผลลัพธ์ถึงออกมาแบบนั้น
ไฟต์ที่ปูทางให้ Greninja จนสุดทาง
ช่วงท้ายของการต่อสู้ใน Pokemon ถูกวางให้ Greninja เป็นตัวปิดเกมในการเผชิญหน้ากับ Mega Charizard X ด้วยพลังซิงโครแบบ Ash-Greninja มันไม่ได้เป็นแค่การเพิ่มพลังธรรมดา แต่คือการเชื่อมโยงระหว่างเทรนเนอร์กับโปเกมอนในระดับที่ไม่เคยมีมาก่อน และสามารถเทียบเคียงกับพลังของร่างเมก้าได้ ทุกองค์ประกอบของไฟต์ ทั้งจังหวะ การเล่าเรื่อง และภาพที่ถ่ายทอดออกมา ล้วนผลักให้ Greninja กลายเป็น “ไพ่ใบสุดท้าย” อย่างชัดเจน
อย่างไรก็ตาม ฝั่งของอลันเองก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่ประมาทได้ Mega Charizard X ของเขาผ่านการต่อสู้มาอย่างหนัก และถูกฝึกฝนมาอย่างต่อเนื่อง จนกลายเป็นตัวปิดเกมที่น่าเชื่อถือไม่แพ้กัน ในแง่นี้ ผลลัพธ์ที่ออกมาจึงไม่ใช่สิ่งที่ “เป็นไปไม่ได้” แต่ในขณะเดียวกัน มันก็ยังทิ้งความรู้สึกค้างคาไว้กับคนดู เพราะจากสิ่งที่ถูกปูมาตลอดทั้งไฟต์ มันดูเหมือนว่านี่ควรจะเป็นจังหวะที่ซาโตชิจะคว้าแชมป์ได้แล้ว
แต่ถ้าชนะจริง ใครจะเป็นภาพจำของเรื่อง?
ถ้า Greninja เป็นคนปิดเกมจริง ภาพจำของซาโตชิอาจเปลี่ยนไปทันที จาก “ซาโตชิและ Pikachu” กลายเป็น “ซาโตชิกับ Greninja” ซึ่งไม่ใช่แค่การเปลี่ยนตัวเด่นในไฟต์เดียว แต่มันอาจกระทบไปถึง “ภาพจำของทั้งซีรีส์” เพราะ Pikachu ไม่ได้เป็นแค่โปเกมอนตัวหนึ่ง แต่เป็นสัญลักษณ์ของการเดินทางทั้งหมดของซาโตชิ การให้ตัวละครอื่นมาปิดฉากแทน จึงอาจทำให้บทบาทของ Pikachu ในฐานะคู่หูหลักถูกลดความสำคัญลงอย่างเลี่ยงไม่ได้
คาลอสคือของ Greninja แต่แชมป์โลกคือของ Pikachu
คาลอสคือช่วงที่ซาโตชิเติบโตไปพร้อมกับ Greninja ทุกอย่างถูกปูให้มันเป็นตัวหลักของภาค ทั้งพลังพิเศษรูปแบบใหม่ของ Pokemon ในยุคนั้น ไม่ว่าจะเป็นร่างเมก้าหรือการซิงโคร รวมถึงการเล่าเรื่องและความสัมพันธ์ ล้วนผลักให้ Greninja กลายเป็นศูนย์กลางของการพัฒนาในช่วงนั้น แต่ในเวทีแชมป์โลก เรื่องราวไม่ได้พูดถึงแค่ “ช่วงหนึ่งของการเดินทาง” อีกต่อไป
มันคือการรวม “ทุกก้าวที่ผ่านมา” ของซาโตชิ และ Pikachu ในฐานะคู่หูที่อยู่เคียงข้างมาตลอด จึงกลายเป็นตัวแทนของเส้นทางทั้งหมดนั้น การให้ Pikachu เป็นคนปิด Chapter สุดท้ายในการเดินทางสู่ Pokemon Master จึงไม่ใช่แค่การตัดสินด้วยพลัง แต่เป็นการปิดเรื่องราวด้วย “ความหมาย”
ภาพประกอบ 6 แชมป์โลกคือจุดจบที่สมบูรณ์แบบ แต่คาลอสคือไฟต์ที่ทุกอย่าง “พร้อมจะสมบูรณ์แบบอยู่แล้ว” ถ้าผลลัพธ์เปลี่ยนไปเพียงนิดเดียว หรือบางที คาลอสอาจไม่ใช่จุดที่เรื่องอยากให้ซาโตชิ “ชนะ” แต่เป็นจุดที่ทำให้เขาพร้อมจะชนะในวันที่ Pikachu ยืนอยู่ข้างเขา และนั่นก็ไม่ได้หมายความว่าภาคอื่นด้อยกว่า เพราะทุกการเดินทางต่างก็มีบทบาทของตัวเองในการพาซาโตชิมาถึงจุดนี้
การมาของ Greninja อาจไม่ใช่จุดจบของเรื่องราว แต่มันคือจุดที่ทำให้ Satoshi ได้เห็นศักยภาพของตัวเองในอีกระดับหนึ่ง ก่อนที่เส้นทางนั้นจะถูกส่งต่อไปยัง Pikachu และโปเกมอนตัวอื่นๆ ในการเดินทางครั้งต่อไป ขณะเดียวกัน การที่ Greninja ต้องแยกทางในช่วงท้ายของคาลอส ก็ยิ่งตอกย้ำว่ามันไม่ใช่ “ปลายทาง” แต่เป็นเพียงช่วงเวลาสำคัญที่ผลักให้ซาโตชิเดินต่อไปข้างหน้า หรือถ้าซาโตชิไปแข่งต่อในนามของคาลอส เราอาจจะได้เห็นตอนจบแบบหนึ่งของ Pokemon
สามารถติดตามข่าวสารอื่น ๆ เพิ่มเติมได้ที่ GamerCulture (การ์ตูน)
