ทำไม “บาคุโก” ถึงเป็นตัวละครที่มีพัฒนาการดีที่สุดใน My Hero Academia?

เขียนโดย knize.baron 

ในช่วงแรกของ My Hero Academia “บาคุโก คัตสึกิ (Bakugo Katsuki)” หรือ “คัตจัง” เป็นตัวละครที่ทำให้คนดูรู้สึกหงุดหงิดได้ไม่น้อย เขามีความสามารถสูง มั่นใจในตัวเอง และไม่เคยลังเลที่จะแสดงความเหนือกว่าคนอื่น โดยเฉพาะกับอิซึคุ มิโดริยะ เพื่อนวัยเด็กที่เขามองว่าอ่อนแอและไม่คู่ควรกับการเป็นฮีโร่

แต่เมื่อเรื่องราวดำเนินไป บาคุโกกลับค่อยๆ เผยให้เห็นด้านที่ซับซ้อนกว่าความหยิ่งผยอง เขาไม่ได้เป็นเพียงคนที่ต้องการเอาชนะทุกคน แต่เป็นคนที่กลัวความพ่ายแพ้และไม่รู้ว่าจะรับมือกับความรู้สึกนั้นอย่างไร การเติบโตของบาคุโกจึงไม่ได้เกิดจากการที่เขาเปลี่ยนนิสัยเพียงอย่างเดียว แต่เกิดจากการที่เขาเริ่มเข้าใจตัวเองและความหมายของการเป็นฮีโร่มากขึ้น 

บาคุโกไม่ได้แค่หยิ่ง แต่กลัวการเป็นคนที่อ่อนแอกว่า 

ตั้งแต่เด็ก บาคุโกได้รับคำชื่นชมจากคนรอบข้าง เพราะอัตลักษณ์ระเบิดของเขามีความสามารถในการต่อสู้สูง ประกอบกับความมั่นใจและพรสวรรค์ที่โดดเด่น ทำให้เขาคุ้นเคยกับการเป็นคนที่เก่งกว่าคนอื่น และเริ่มเชื่อว่าความแข็งแกร่งคือสิ่งที่กำหนดคุณค่าของตัวเอง 

ปัญหาคือ เมื่อเขาเติบโตขึ้น ความเชื่อแบบนั้นก็กลายเป็นแรงกดดันที่ตัวเองต้องแบกรับ บาคุโกไม่เพียงต้องการเป็นฮีโร่ที่เก่งที่สุด แต่ยังรู้สึกว่าตัวเองต้องชนะอยู่เสมอ การแพ้จึงไม่ได้หมายถึงแค่การทำผลงานได้ไม่ดี แต่มันเหมือนเป็นการยอมรับว่าตัวเองไม่ได้ยอดเยี่ยมอย่างที่เคยเชื่อ 

ความรู้สึกนี้เห็นได้ชัดจากท่าทีที่เขามีต่อ “มิโดริยะ อิซึคุ” หรือ “เดกุ” ซึ่งในอดีตเป็นเด็กที่ไม่มีอัตลักษณ์ แต่กลับยังคงพยายามช่วยเหลือคนอื่นและเดินตามความฝันในการเป็นฮีโร่ การที่มิโดริยะไม่ยอมแพ้ แม้จะไม่มีความสามารถแบบเดียวกับเขา จึงกลายเป็นสิ่งที่ท้าทายความเชื่อของบาคุโก และทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ซับซ้อนกว่าการเป็นเพื่อนที่มีนิสัยต่างกัน 

การแพ้ทำให้บาคุโกต้องตั้งคำถามกับตัวเอง 

ช่วงเวลาสำคัญของพัฒนาการบาคุโกคือการเผชิญหน้ากับความจริงที่ว่า ต่อให้เขามีความสามารถและความพยายามมากแค่ไหน เขาก็ไม่ได้เป็นคนที่ชนะได้ทุกครั้ง โดยเฉพาะเมื่อเขาต้องเห็นเดกุพัฒนาตัวเองขึ้นมาเรื่อยๆ จนกลายเป็นคู่แข่งที่เขาไม่สามารถมองข้ามได้อีกต่อไป 

สิ่งที่ทำให้บาคุโกเจ็บปวดไม่ใช่แค่การที่เดกุเก่งขึ้น แต่เป็นการที่เขาเริ่มสงสัยว่าทำไมคนที่ครั้งหนึ่งเขาเคยมองว่าอ่อนแอถึงสามารถก้าวไปข้างหน้าได้ ทั้งที่ตัวเขาเองก็พยายามอย่างหนักมาตลอด ความรู้สึกนี้ทำให้เห็นว่าเบื้องหลังความมั่นใจของบาคุโกมีความกลัวซ่อนอยู่ นั่นคือความกลัวว่าตัวเองอาจไม่ได้แข็งแกร่งอย่างที่คิด 

แต่ถึงอย่างนั้น การเติบโตของเขาไม่ได้เกิดขึ้นทันทีที่ยอมรับความรู้สึกเหล่านั้น บาคุโกยังคงมีความดื้อรั้นและยากที่จะพูดสิ่งที่อยู่ในใจ แต่เมื่อเขาต้องเผชิญกับความพ่ายแพ้และผลของการกระทำตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาก็เริ่มเรียนรู้ว่าการพยายามเอาชนะคนอื่นเพียงอย่างเดียวไม่สามารถทำให้ตัวเองกลายเป็นฮีโร่ที่ดีขึ้นได้ หากเขายังไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่าตัวเองกำลังต่อสู้เพื่ออะไร 

ความแข็งแกร่งไม่ได้หมายถึงการยืนอยู่เหนือทุกคน 

เมื่อบาคุโกเติบโตขึ้น เขาเริ่มมองเห็นสิ่งที่ตัวเองเคยมองข้าม โดยเฉพาะความหมายของการช่วยเหลือผู้อื่นและการทำงานร่วมกับคนอื่น ในอดีตเขามักมองการต่อสู้ผ่านเป้าหมายของการเอาชนะ แต่การเป็นฮีโร่กลับต้องการมากกว่าความสามารถในการจัดการกับศัตรู เพราะบางสถานการณ์ สิ่งสำคัญที่สุดอาจไม่ใช่การชนะ แต่เป็นการปกป้องคนที่กำลังตกอยู่ในอันตราย 

ความเปลี่ยนแปลงนี้ไม่ได้ทำให้บาคุโกสูญเสียความมุ่งมั่นหรือความต้องการที่จะเป็นที่หนึ่ง เขายังคงเป็นคนทะเยอทะยานและจริงจังกับการพัฒนาตัวเองเหมือนเดิม แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปคือเขาเริ่มเข้าใจว่าความแข็งแกร่งของฮีโร่ไม่ควรถูกวัดจากชัยชนะเพียงอย่างเดียว และการยอมรับความสามารถของคนอื่นก็ไม่ได้ทำให้คุณค่าของตัวเองลดลง 

ยิ่งไปกว่านั้น บาคุโกยังต้องเรียนรู้ที่จะยอมรับผลจากสิ่งที่ตัวเองเคยทำ โดยเฉพาะวิธีที่เขาปฏิบัติต่อเดกุในอดีต การเติบโตของเขาจึงไม่ได้เป็นแค่การพัฒนาทักษะการต่อสู้ แต่เป็นการเปลี่ยนวิธีมองคนอื่นและตัวเอง เขาเริ่มเข้าใจว่าการเป็นฮีโร่ไม่ได้หมายถึงการต้องแข็งแกร่งจนไม่ต้องพึ่งพาใคร แต่คือการมีความสามารถมากพอที่จะช่วยเหลือผู้อื่น และกล้ายอมรับเมื่อมีสิ่งที่ตัวเองยังทำได้ไม่ดีพอ 

ทำไมพัฒนาการของบาคุโกถึงทำให้คนดูจดจำได้ 

สิ่งที่ทำให้พัฒนาการของบาคุโกน่าสนใจ คือเรื่องไม่ได้ทำให้เขาเปลี่ยนเป็นคนอ่อนโยนหรือเป็นมิตรกับทุกคนในทันที เขายังคงเป็นบาคุโกคนเดิมที่พูดตรง ใจร้อน และไม่ชอบความพ่ายแพ้ แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปคือวิธีที่เขาจัดการกับความรู้สึกและความสัมพันธ์ของตัวเอง 

เขาเริ่มมองเห็นความสามารถของเดกุโดยไม่จำเป็นต้องลดคุณค่าของอีกฝ่ายเพื่อยืนยันความเหนือกว่าของตัวเอง และเริ่มเข้าใจว่าความผิดพลาดในอดีตเป็นสิ่งที่ต้องรับผิดชอบ ไม่ใช่สิ่งที่สามารถลบออกไปได้เพียงเพราะตัวเองตั้งใจจะเป็นคนที่ดีขึ้น ความเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ทำให้การเติบโตของเขารู้สึกมีน้ำหนัก เพราะมันไม่ได้เกิดจากการเปลี่ยนบุคลิกเพียงชั่วข้ามคืน แต่เป็นผลจากการเผชิญหน้ากับสิ่งที่ตัวเองพยายามหลีกเลี่ยงมาตลอด 

ท้ายที่สุด บาคุโกไม่ได้กลายเป็นตัวละครที่น่าจดจำเพราะเขาเลิกหยิ่งผยองหรือเลิกอยากชนะ แต่เพราะเขาเริ่มเข้าใจว่าการเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดกับการเป็นฮีโร่ที่ดีที่สุดอาจไม่ใช่สิ่งเดียวกัน เขายังคงไล่ตามความฝันของตัวเอง แต่เรียนรู้ที่จะมองเห็นคนอื่น ยอมรับความผิดพลาด และพัฒนาตัวเองโดยไม่จำเป็นต้องเหยียบย่ำใครเพื่อให้ตัวเองดูเหนือกว่า 

บาคุโกเริ่มต้นจากการเป็นคนที่เชื่อว่าความแข็งแกร่งและชัยชนะคือสิ่งที่กำหนดคุณค่าของตัวเอง แต่ประสบการณ์และความพ่ายแพ้ทำให้เขาค่อยๆ เข้าใจว่า การเป็นฮีโร่ต้องอาศัยมากกว่าความสามารถในการต่อสู้ เขาต้องเรียนรู้ที่จะยอมรับคนอื่น รับผิดชอบต่อการกระทำของตัวเอง และเผชิญหน้ากับความกลัวที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังความหยิ่งผยอง 

สิ่งที่ทำให้บาคุโกเป็นตัวละครที่มีพัฒนาการโดดเด่น จึงไม่ใช่การที่เขากลายเป็นคนละคน แต่คือการที่เขายังคงเป็นตัวเอง พร้อมกับเรียนรู้ที่จะเป็นคนที่ดีขึ้น เพราะบางครั้ง การเติบโตไม่ได้หมายถึงการเลิกอยากเป็นที่หนึ่ง แต่คือการเข้าใจว่าระหว่างทางไปสู่จุดนั้น เราควรเป็นคนแบบไหน 

รับชม My Hero Academia ได้ที่นี่

สามารถติดตามข่าวสารอื่น ๆ เพิ่มเติมได้ที่ GamerCulture (การ์ตูน)