เมื่อเวลา On Screen ไม่ใช่สิ่งที่กำหนด “ตำนาน” ของ ชุดเกราะ Iron Man

เหตุผลที่ ชุดเกราะ Iron Man ที่เอาชนะข้อจำกัดของเวลา กรณีศึกษาของการสร้างตัวละคร กับพลังของการออกแบบที่เหนือกว่า Screen Time

47 2 นาทีในการอ่าน

เมื่อเวลา On Screen ไม่ใช่สิ่งที่กำหนด “ตำนาน” ของ ชุดเกราะ Iron Man

เขียนโดย เต่ากัดยาง

หากคุณยังจำได้แล้วนึกย้อนไปเมื่อหลาย 10 ปี ก่อนหน้าคือ Iron Man ไม่ใช่ตัวละครยอดนิยมในหมู่นักสะสม และยังมีแค่แฟนๆรุ่นดั้งเดิมที่อ่านหนังสือการ์ตูนมาก่อนหน้า

ผู้เขียนมั่นใจว่าก่อนปี 2008 คนไทยน้อยคนมากที่จะรู้จักตัวละครนี้ แม้ในไทยจะมีการ์ตูนที่มีตัวละคร ไอรอนแมน พอให้ได้ชมอยู่บ้างแต่ก็ยังไม่ได้มีความนิยมอยู่ดี จนกระทั่งการมาของภาพยนตร์ในปี 2008 ทำให้ ไอรอนแมน กลายเป็นตัวละครที่โด่งดังระดับตำนานมาจนถึงปัจจุบันนี้

แล้วเคยสงสัยกันไหมว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมาเหล่าชุดเกราะของ ไอรอนแมน ที่มีมากมายจนแตะระดับกว่า 80 แบบนั้น จริง ๆ แล้วได้โลดแล่นอยู่บนจอภาพยนตร์แต่ละชุด หรือ รวมกันกี่นาที?

แม้ในไทยจะมีการ์ตูนที่มีตัวละคร ไอรอนแมน พอให้ได้ชมอยู่บ้างแต่ก็ยังไม่ได้มีความนิยมอยู่ดี จนกระทั่งการมาของภาพยนตร์ในปี 2008 ทำให้ Iron Man กลายเป็นตัวละครที่โด่งดังระดับตำนานมาจนถึงปัจจุบันนี้

ซึ่งคำตอบอาจน้อยกว่าที่หลายคนคิดด้วยซ้ำ ชุดเกราะบางตัวปรากฏตัวเพียงไม่กี่วินาที บางตัวมีบทบาทแค่ฉากแอ็กชันสั้น ๆ หรือแม้แต่โผล่มาเป็น “Easter Egg” ให้แฟน ๆ ตาดีได้สังเกต แต่ถึงอย่างนั้น กลับกลายเป็นว่าชุดเหล่านี้จำนวนไม่น้อยกลับถูกจดจำ ถูกพูดถึง

และที่สำคัญถูก “หมายปอง” จากนักสะสมทั่วโลกเมื่อชุดเกราะเหล่านั้นถูกนำมาผลิตเป็นของเล่นของสะสมมากมายหลายไลน์ ราคาหลักร้อยไปจนหลักแสน ขนาดเล็ก ขนาดใหญ่ แบบเลือกเก็บแทบไม่ถูก ด้วยเหตุนี้จึงนำไปสู่คำถามว่า “เวลา On Screen สำคัญจริงหรือ?”

ก่อนที่เราจะไปกล่าวถึงเรื่องนี้เรามาดูกันก่อนว่า ชุดเกราะ ไอรอนแมน ที่ Tony Stark สวมใส่ใช้งานปรากฎตัวในภาพยนตร์ MCU แต่ละเรื่องนั้นเขาสวมเกราะในเรื่องกี่นาทีโดยประมาณ

*หมายเหตุเน้นเฉพาะเกราะที่ Tony Stark สวมใส่ และ เวลาอาจมีคลาดเคลื่อนเล็กน้อย

IRON MAN (2008)

IRON MAN 2 (2010)

THE AVENGERS (2012)

IRON MAN 3 (2013)

AVENGERS AGE OF ULTORN (2015)

CAPTAIN AMERICA CIVIL WAR (2016)

SPIDER-MAN HOMECOMING (2017)

AVENGERS INFINITY WAR (2018)

AVENGERS ENDGAME (2019)

ทั้งนี้ยังไม่ได้นับรวมบางชุดเกราะที่ Tony Stark สวมใส่เพียงไม่กี่วินาทีใน Iron Man 3 เช่น Mark 7 จากThe Avengers (2012) หรือ Mark 15 และเกราะอื่น ๆ ใน Iron Ligion

ซึ่งในมุมมองของผู้เขียน มีสิ่งหนึ่งที่น่าสนใจอย่างมากเกี่ยวกับตัวละครอย่าง ไอรอนแมน คือ แม้จะเป็นตัวละครที่มีมูลค่าทางการตลาดสูง และมีสินค้าที่ได้รับความนิยมอย่างมหาศาล แต่กลับมีเวลา On Screen ของ “ชุดเกราะแต่ละแบบ” น้อยกว่าที่คาดคิด

หากลองเปรียบเทียบกับแฟรนไชส์ฮีโร่อื่นอย่าง Kamen Rider หรือ ขบวนการห้าสี Super Sentai จะเห็นแนวทางที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน

เพราะซีรีส์เหล่านั้นมัก “ดันเวลา On Screen” ของตัวละครหรือร่างแปลงต่าง ๆ ให้มากพอ เพื่อสร้างความผูกพันกับผู้ชม และกระตุ้นความต้องการในการซื้อของสะสมโดยตรง แต่ในกรณีของ ไอรอนแมน กลับเลือกเดินในอีกเส้นทาง

เหตุผลสำคัญส่วนหนึ่งมาจากข้อจำกัดด้าน Production ชุดเกราะของ ไอรอนแมน แทบทั้งหมดถูกสร้างขึ้นผ่านงาน CGI ซึ่งมีต้นทุนทั้งในแง่เวลา และงบประมาณที่สูงมาก

การออกแบบหนึ่งชุดไม่ได้จบแค่ความสวยงาม แต่ต้องผ่านกระบวนการสร้างโมเดล แสง เงา อนิเมชัน และการเรนเดอร์ในระดับ “ต่อเฟรม ต่อฉาก และต่อนาที” อย่างละเอียด

นั่นหมายความว่า การเพิ่มเวลา On Screen ไม่ใช่แค่เรื่องของบท แต่คือ“ต้นทุนมหาศาล” ที่ต้องแลกอย่างไรก็ตาม จุดที่น่าสนใจคือแม้จะมีข้อจำกัดเหล่านี้ Iron Man กลับไม่ได้เสียเปรียบในเชิงความนิยมเลย

ตรงกันข้าม มันกลับยิ่งตอกย้ำให้เห็นว่า ไอรอนแมน ไม่ได้ขายแค่ “เวลา” แต่ขาย “ตัวตน”

ตัวตนในที่นี้ ไม่ใช่แค่ตัวละครของ Tony Stark แต่รวมไปถึง “ตัวตนของชุดเกราะแต่ละแบบ” ที่ถูกออกแบบให้มีเอกลักษณ์ มีหน้าที่ และมีเรื่องราวรองรับ แม้จะปรากฏตัวเพียงช่วงเวลาสั้น ๆ

จากที่กล่าวมานั้นคือสิ่งที่ทำให้ ไอรอนแมน กลายเป็นกรณีศึกษาที่น่าสนใจว่าบางครั้ง “ความประทับใจ” ไม่ได้เกิดจากการมองเห็นบ่อยครั้งแต่เกิดจากการ “ถูกออกแบบมาอย่างมีความหมาย” ตั้งแต่แรก

สิ่งที่ทำให้ชุดเกราะของ ไอรอนแมน แตกต่างจากฮีโร่คนอื่น ไม่ใช่แค่ความเท่ของดีไซน์ แต่คือแนวคิดเบื้องหลังของแต่ละชุด

เกราะทุกชุดไม่ใช่แค่ “อัปเกรด” แต่เป็น“คำตอบ” ต่อปัญหาบางอย่างบางชุดถูกสร้างขึ้นเพื่อรับมือศัตรูเฉพาะทาง บางชุดสะท้อนความกลัว หรือ ความผิดพลาดของผู้สร้างบางชุดคือสัญลักษณ์ของการพัฒนาและการเรียนรู้

นั่นทำให้แฟน ๆ ไม่ได้มองชุดเกราะเป็นแค่ “อุปกรณ์” แต่เป็นเหมือน “บทหนึ่งของชีวิต” ที่ถูกถ่ายทอดผ่านโลหะและเทคโนโลยี ยกตัวอย่างให้เห็นภาพ

จุดกำเนิด Iron Man (Mark I–VII) Tony Stark คิดแต่เรื่องเอาชีวิตรอดตั้งแต่เจอเรื่องในถ้ำ คนใกล้ตัวปองร้ายและทรยศ ศัตรูที่เกิดขึ้นจากการกระทำของพ่อในอดีต ทำให้เขาจึงคิดทำชุดเกราะที่เน้นสวมใส่เพื่อการต่อสู้ให้พ้นภัยเป็นช่วงที่เรียกว่า “เกราะจริงจัง” เพราะตอนนั้นเขาทำแล้วมันเวิร์ค มันทำให้เขารอดชีวิต

ต่อมาหลังจากผ่าน Battle of New York เขาเจอภัยจากเอเลี่ยนนอกโลกจนเกิดอาการ PTSD และเป็นห่วงคนรักอย่าง Pepper Potts จึงพยายามทำ “ชุดเฉพาะทาง” เพื่อป้องกันภัยทุกรูปแบบไม่ว่าจะเป็น

Mark XXV (Striker) มือขุดเจาะ Mark XXXIX (Starboost / Gemini) ใช้ในอวกาศ Mark XL (Shotgun) บินความเร็วสูง Mark XXXV (Red Snapper) งานก่อสร้าง / ยกของหนัก Mark XVII (Heartbreaker) เน้นยิงพลังรุนแรง Mark XLII (42) แยกชิ้นส่วนให้บินมาหา

หลังจากเขาก้าวข้ามทุกอย่างมาได้เขาทำลายชุดทิ้ง และสร้างชุดที่เน้นความฉลาดมากกว่าพลัง อย่างเช่น Mark XLVI (46) เห็นได้จากการที่เขาให้ AI Friday วิเคราะห์หาทางโต้กลับ Captain America จนสุดท้ายเขาจบที่ นาโนเทค Mark L (50), Mark LXXXV (85) เกราะที่ดัดแปลงได้ทุกส่วนรับมือได้ทุกสถานการณ์ทั้งในและนอกโลก

และดีไซน์ของชุดยังดูเป็นมัดกล้ามแนบเนื้อมากกว่าเกราะหนา ๆ ซึ่งบ่งบอกได้ว่าอาจเป็นแนวคิดที่ไม่มีคำว่าเกราะอีกต่อไป แต่มันคือร่างกายเสริม เพราะตัว Tony คือ Iron Man ดังที่เขาพูดไว้ในตอนท้ายภาค 3 (จริง ๆ เขานิยามตัวเองไว้ตั้งแต่ภาค 2 ในฉากดวลฝีปากกับ สว.)