วิเคราะห์การเดินทางของ “ไวโอเล็ต” ใน Violet Evergarden

เขียนโดย knize.baron 

เมื่อสงครามสิ้นสุดลง ผู้คนต่างพยายามเริ่มต้นชีวิตใหม่ แต่สำหรับ “ไวโอเล็ต” จาก Violet Evergarden การใช้ชีวิตในโลกที่สงบสุขกลับเป็นเรื่องยากกว่าการต่อสู้ เพราะเธอยังไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่าความรู้สึกที่เรียกว่า “รัก” หมายถึงอะไร 

ใน Violet Evergarden “ไวโอเล็ต” เติบโตมาในฐานะเด็กสาวที่ถูกใช้เป็นเครื่องมือในสงคราม เธอเรียนรู้ที่จะต่อสู้ ทำตามคำสั่ง และปฏิบัติภารกิจให้สำเร็จ แต่แทบไม่เคยมีโอกาสทำความเข้าใจความรู้สึกของตัวเอง จนกระทั่งสงครามจบลงและเธอต้องเผชิญหน้ากับชีวิตที่ไม่จำเป็นต้องจับอาวุธอีกต่อไป

สิ่งเดียวที่ยังติดอยู่ในใจของเธอคือคำพูดสุดท้ายของกิลเบิร์ต บูเกนวิลเลีย ที่บอกว่าเขารักเธอ ไวโอเล็ตจึงเริ่มต้นการเดินทางครั้งใหม่ในฐานะนักเขียนจดหมาย หรือ Auto Memory Doll เพื่อค้นหาความหมายของคำพูดที่เธอไม่เคยเข้าใจ โดยไม่รู้เลยว่าการเดินทางครั้งนี้จะเปลี่ยนวิธีที่เธอมองโลกและตัวเองไปตลอดกาล 

ไวโอเล็ตที่รู้จักเพียงการทำตามคำสั่ง แต่ไม่เข้าใจความรู้สึกของตัวเอง 

ก่อนที่สงครามจะสิ้นสุดลง ไวโอเล็ตแทบไม่มีโอกาสใช้ชีวิตเหมือนเด็กสาวทั่วไป เธอถูกฝึกให้เป็นเครื่องมือในการต่อสู้ และคุณค่าของเธอในสายตาผู้คนมักผูกติดอยู่กับความสามารถในการทำตามคำสั่งและเอาชนะศัตรู มากกว่าความรู้สึกหรือความต้องการของตัวเอง 

เมื่ออยู่ในสนามรบ ไวโอเล็ตเข้าใจสิ่งที่ต้องทำอย่างชัดเจน เธอรู้ว่าควรปฏิบัติตามคำสั่งอย่างไร และต้องทำอะไรเพื่อให้ภารกิจสำเร็จ แต่เมื่อพูดถึงความรู้สึกของมนุษย์ เธอกลับไม่สามารถทำความเข้าใจสิ่งเหล่านั้นได้ง่ายๆ แม้แต่คำว่า “รัก” ซึ่งเป็นคำสำคัญที่กิลเบิร์ตมอบให้เธอ เธอก็ยังไม่รู้ว่าควรตีความมันยังไง 

ความย้อนแย้งของตัวละครนี้จึงอยู่ตรงที่ ไวโอเล็ตสามารถทำสิ่งที่ยากลำบากในสนามรบได้ แต่กลับไม่รู้ว่าจะรับมือกับความรู้สึกที่เกิดขึ้นภายในตัวเองอย่างไร เพราะเธอไม่เคยได้รับโอกาสให้เรียนรู้สิ่งเหล่านั้นมาก่อน การสิ้นสุดของสงครามจึงไม่ได้ทำให้เธอเป็นอิสระจากอดีตในทันที แต่กลับเปิดพื้นที่ให้เธอได้เผชิญหน้ากับสิ่งที่ตัวเองไม่เคยเข้าใจอย่างจริงจัง 

เมื่อสงครามจบลง สิ่งที่เหลืออยู่คือคำพูดที่เธอไม่เข้าใจ 

หลังจากสงครามสิ้นสุดลง ไวโอเล็ตต้องเริ่มต้นชีวิตใหม่ในโลกที่ไม่ต้องต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอดอีกต่อไป แต่การใช้ชีวิตอย่างสงบสุขกลับไม่ได้หมายความว่าเธอจะสามารถก้าวข้ามอดีตได้ทันที เพราะสิ่งที่เธอสูญเสียไปยังคงอยู่ในความทรงจำ และคำพูดของกิลเบิร์ตก็ยังเป็นสิ่งที่เธอพยายามทำความเข้าใจ 

สำหรับไวโอเล็ต คำว่า “รัก” ไม่ใช่เพียงคำพูดที่ได้ยินแล้วสามารถเข้าใจได้ทันที เธอต้องการรู้ว่าความรู้สึกนั้นหมายถึงอะไร ทำไมกิลเบิร์ตถึงพูดมันออกมา และเหตุใดคำพูดเพียงประโยคเดียวจึงยังคงมีความหมายกับเธอ แม้คนที่พูดจะไม่ได้อยู่ข้าง ๆ อีกแล้ว 

สิ่งนี้ทำให้การเดินทางของไวโอเล็ตแตกต่างจากการเดินทางเพื่อค้นหาคำตอบทั่วไป เพราะเธอไม่ได้กำลังตามหาข้อมูลที่สามารถอ่านจากหนังสือหรือถามใครแล้วเข้าใจได้ทันที แต่กำลังพยายามทำความเข้าใจความรู้สึกที่ต้องอาศัยประสบการณ์และเวลาในการเรียนรู้ และบางครั้ง สิ่งที่เธอพบระหว่างทางก็ไม่ได้ทำให้เธอเข้าใจความรักมากขึ้นในทันที แต่กลับทำให้เธอเริ่มตระหนักว่าความรู้สึกของมนุษย์มีความซับซ้อนกว่าที่เคยคิดไว้มาก 

การเขียนจดหมายที่ทำให้ไวโอเล็ตค่อยๆ เข้าใจหัวใจของมนุษย์ 

การทำงานเป็น Auto Memory Doll เปิดโอกาสให้ไวโอเล็ตได้พบกับผู้คนหลากหลายรูปแบบ หน้าที่ของเธอคือการรับฟังความต้องการของลูกค้าและถ่ายทอดความรู้สึกออกมาเป็นจดหมาย ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับคนที่ยังไม่เข้าใจอารมณ์ของตัวเองอย่างเธอ แต่ทุกครั้งที่ได้พบกับเรื่องราวใหม่ ๆ เธอก็มีโอกาสเรียนรู้ว่าคำพูดและความรู้สึกสามารถมีความหมายแตกต่างกันไปตามประสบการณ์ของแต่ละคน 

ไวโอเล็ตได้พบทั้งคนที่ต้องการบอกความรัก คนที่ต้องการขอโทษ คนที่กำลังเผชิญกับการสูญเสีย และคนที่มีความรู้สึกมากมายแต่ไม่รู้ว่าจะถ่ายทอดออกมาอย่างไร เรื่องราวเหล่านี้ทำให้เธอเริ่มมองเห็นว่า จดหมายไม่ได้มีหน้าที่เพียงส่งข้อมูลจากคนหนึ่งไปยังอีกคนหนึ่ง แต่ยังเป็นสะพานที่ช่วยให้ความรู้สึกซึ่งพูดออกมาตรงๆ ได้ยากเดินทางไปถึงผู้รับด้วย 

ที่สำคัญ ไวโอเล็ตไม่ได้เรียนรู้จากการทำงานเพียงอย่างเดียว แต่ยังเริ่มเชื่อมโยงเรื่องราวของผู้อื่นเข้ากับประสบการณ์ของตัวเองด้วย เธอค่อยๆ ตระหนักถึงความเจ็บปวดจากการสูญเสีย ความรู้สึกผิดที่เคยมีต่อการกระทำในอดีต และความหมายของการมีใครสักคนอยู่ในชีวิต การเรียนรู้เหล่านี้ไม่ได้ทำให้เธอลืมอดีต แต่ช่วยให้เธอเริ่มทำความเข้าใจมัน และค่อยๆ ค้นพบว่าตัวเองก็มีความรู้สึกที่สมควรได้รับการยอมรับเช่นเดียวกับคนอื่น 

การเรียนรู้ที่จะรัก คือการเรียนรู้ที่จะมีชีวิตอยู่ในแบบของตัวเอง 

ตลอดการเดินทาง ไวโอเล็ตค่อยๆ เปลี่ยนจากคนที่พยายามทำความเข้าใจคำว่า “รัก” ผ่านความหมายของคำพูด ไปสู่คนที่สามารถรับรู้และยอมรับความรู้สึกของตัวเองได้มากขึ้น เธอเริ่มเข้าใจว่าความรักไม่ได้มีเพียงความสุขหรือความอบอุ่น แต่ยังอาจมาพร้อมกับความคิดถึง ความเจ็บปวด และความเศร้าที่เกิดขึ้นเมื่อเราต้องสูญเสียใครบางคนไป 

สิ่งสำคัญคือ ไวโอเล็ตไม่ได้จำเป็นต้องกลายเป็นคนที่เข้าใจทุกความรู้สึกอย่างสมบูรณ์แบบ เธอเพียงค่อยๆ เรียนรู้ที่จะรับฟังผู้อื่น ยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเอง และมองเห็นว่าความรู้สึกเหล่านั้นไม่ได้ทำให้เธออ่อนแอหรือไร้คุณค่าอีกต่อไป การเดินทางในฐานะนักเขียนจดหมายจึงเป็นมากกว่าการค้นหาความหมายของคำพูดจากกิลเบิร์ต แต่ยังเป็นการค้นหาว่าเธอจะใช้ชีวิตต่อไปอย่างไรในโลกที่ไม่ต้องเป็นเครื่องมือของใคร 

ท้ายที่สุด การเรียนรู้ความรักของไวโอเล็ตไม่ได้หมายถึงการหาคำตอบให้กับคำถามเพียงข้อเดียว แต่คือการค่อยๆ ทำความเข้าใจชีวิตของตัวเอง เธอเริ่มจากคนที่ไม่รู้ว่าควรจัดการกับความรู้สึกอย่างไร จนสามารถรับรู้ได้ว่าความผูกพันกับผู้อื่นมีความหมายต่อเธอมากแค่ไหน และแม้ความทรงจำเกี่ยวกับสงครามจะยังคงอยู่ เธอก็ไม่จำเป็นต้องปล่อยให้อดีตเป็นสิ่งเดียวที่กำหนดชีวิตของตัวเองอีกต่อไป 

การเดินทางของไวโอเล็ตใน Violet Evergarden ไม่ใช่เพียงการค้นหาความหมายของคำว่า “รัก” แต่เป็นการเรียนรู้ที่จะเข้าใจความรู้สึกของมนุษย์ หลังจากใช้ชีวิตมาโดยรู้จักเพียงการต่อสู้และการทำตามคำสั่ง เธอค่อยๆ เรียนรู้ผ่านเรื่องราวของผู้คนที่พบเจอ และเริ่มเข้าใจทั้งความรัก ความสูญเสีย และความรู้สึกที่ซ่อนอยู่ภายในตัวเอง 

ท้ายที่สุด เรื่องราวของไวโอเล็ตสะท้อนให้เห็นว่า การสิ้นสุดของช่วงเวลาที่เลวร้าย ไม่ได้หมายความว่าเราจะเข้าใจทุกสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเองได้ทันที บางครั้ง เราต้องใช้เวลาในการเรียนรู้ความรู้สึกที่ไม่เคยเข้าใจ และค่อยๆ หาความหมายของชีวิตหลังจากผ่านความสูญเสียมาแล้ว เพราะการเริ่มต้นใหม่อาจไม่ได้หมายถึงการลืมอดีต แต่คือการเรียนรู้ที่จะอยู่กับมันและเดินหน้าต่อไป

รับชม Violet Evergarden ได้ที่นี่

สามารถติดตามข่าวสารอื่น ๆ เพิ่มเติมได้ที่ GamerCulture (การ์ตูน)