[Review] Clayface วายร้ายผงาด! หนังเปิดตัววายร้ายแห่งเมืองก็อตแธม

เขียนโดย Biliebluu

หลังจากที่ DC เปิดจักรวาลใหม่ด้วยหนังฮีโร่สายคุณธรรมอย่าง Superman และ Supergirl ไปจนถึงซีรีย์ที่มาในธีมสืบสวนอย่าง Lantern ก็ได้มาถึงคราวที่ฝั่งวายร้ายจะได้มีหนังเดี่ยวของตัวเองเสียที กับ Clayface (2026) หนังสยองสุดระทึกที่มาในแนว Body Horror กับเรื่องราวของวายร้ายประจำเมืองกอตแธม

Clayface (2026) เป็นเรื่องราวของ Matt Hagen นักแสดงดาวรุ่งที่กำลังอยู่จุดพีค แต่ดันดวงซวยเมื่อเขาเกิดไปสร้างความบาดหมางให้กับกลุ่มมาเฟียผู้มีอิทธิพล และถูกทำร้ายโดยเฉพาะใบหน้าจนเสียโฉม จากชีวิตที่เริ่มตกอับดำดิ่ง เขาตัดสินใจที่จะร่วมทดสอบโครงการสายวิทย์ของ Caitlyn ที่เชื่อว่าจะสามารถฟื้นฟูใบหน้าของเขาให้กลับมาได้

ก่อนเหตุการณ์สยองจะเริ่มตามมาจากผลข้างเคียงที่เกิดขึ้น โดยหนังเรื่องนี้จะอยู่ภายใต้การกำกับของ James Watkins ซึ่งมีบทภาพยนตร์โดย Mike Flanagan และ Hossein Amini พร้อมทีมนักแสดง อย่าง Tom Rhys Harries, Naomi Ackie, Max Minghella และ Eddie Marsan

(บทความนี้มีการเปิดเผยเนื้อหาบางส่วนภายในหนัง)

ต้องบอกว่านี่คือความกล้าหาญครั้งใหญ่สำหรับ DC ที่เลือกหยิบวายร้ายมาสร้างเป็นหนังเดี่ยวของตัวเอง หากเทียบกับฝั่ง Marvel หนังเรื่องนี้ก็คงให้ความรู้สึกใกล้เคียงกับ Morbius (2022) แต่เป็น Morbius ที่ทำออกมาได้กำลังดี ไม่ได้ฝืนยัดใส่ความเป็นหนังจากจักรวาลฮีโร่ให้ตัวละครมากเกินไป และไม่ได้เปลี่ยนวายร้ายดินเหนียวผู้นี้ ให้กลายเป็นแอนตี้ฮีโร่เพื่อเอาใจฝั่งผู้ชม มันจึงให้ความรู้สึกสดใหม่ที่ทาง DC กล้าจะฉีกมาทำหนังวายร้ายเป็นครั้งแรก

สิ่งที่ช่วยให้หนังยืนได้อย่างมั่นคง คือการคัดเลือกนักแสดง ซึ่ง DC ก็สอบผ่านอีกครั้ง โดยได้ Tom Rhys Harries มารับบท Matt Hagen ซึ่งเขาก็ดูจะเข้าใจบทบาทของตัวละครอย่างชัดเจน ทั้งในตัวละครที่ต้องมีความเป็นนักแสดง และต้องสร้างหลายบุคลิกในการเป็นนักแสดงของ Matt Hagen รวมไปถึงการจังหวะที่ต้องสวมบุคลิกเป็นคนอื่น ก็กลับสร้างความไม่น่าไว้ใจให้ผู้ชมได้อย่างน่าประหลาด

เพราะภายในเรื่องเอง Matt Hagen ก็ดูจะไม่ค่อยปกติเท่าไหร่ ผู้ชมจึงเดาไม่ได้เลยว่าเขากำลังจะมาไม้ไหน และคิดจะทำอะไรอยู่กันแน่ ก่อนที่หนังจะค่อย ๆ เผยธาตุแท้ของความกู่ไม่กลับ จนกลายเป็นวายร้ายสมชื่อเสียงตามคอมมิค ซึ่งตรงนี้ก็ต้องยกเครดิตให้นักแสดงที่ทำออกมาได้ดีจริง ๆ ทั้งความเปราะบางในใจช่วงแรก ก่อนนำไปสู่ความน่าสะพรึงกลัวในช่วงท้ายของหนัง

แนวทางของหนังจึงชัดเจนว่าต้องการขายความเป็น Body Horror อย่างเต็มตัว มันจึงเป็นหนังที่ขับเคลื่อนไปด้วยฉากหวาดเสียว ไม่ใช่หนังฮีโร่เพียว ๆ แต่เล่นกับความผิดปกติของร่างกายที่ทวีคูณความสยองขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งการบิดเบี้ยว การละลาย และการเปลี่ยนรูป ที่ชวนให้น่าอึดอัด ไปจนถึงการใช้พลังในทางผิด ๆ เช่น การไล่ล่า ล้างแค้น ของ Matt Hagen

ดังนั้นใครที่หวังจะได้ความอิ่มเอมทางคุณธรรมแบบหนังฮีโร่ อาจต้องปรับความคาดหวังเสียใหม่ เพราะ Clayface ไม่ใช่หนังแบบนั้น และมาในธีมหลอน ของวายร้ายที่ผิดปกติทางร่างกาย และจิตใจพอสมควร

ท่ามกลางความสยอง หนังยังแอบเสริมเรื่องราวความรักต้องห้ามระหว่าง Matt และ Caitlyn ไว้ ซึ่งทำออกมาได้ดีเกินคาด ในความเคมีระหว่างตัวละคร และความโรแมนติกที่ไม่ควรเกิดขึ้นดันแทรกเข้ามาในจิตใจ มันจึงกลายเป็นพลอตเสริมที่ช่วยเพิ่มมิติให้ตัวละครไม่น้อย ก่อนจะขมวดเข้าสู่บทสรุปความสัมพันธ์ของทั้งสองในช่วงท้ายได้อย่างนุ่มนวล จนไม่ดูฝืน หรือยัดเยียดเกินไป

ต้องถือว่าเป็นความโชคดีของหนังที่มีเบื้องหลังงานสร้างระดับคุณภาพ โดยเฉพาะการได้นักเขียนอย่าง Mike Flanagan ผู้ขึ้นชื่อเรื่องงานเขียนหลอน ๆ และความไม่น่าไว้ใจของตัวละคร ไปจนถึงผู้กำกับ James Watkins ที่เคยผ่านผลงานภาพยนตร์ทริลเลอร์ และสยองขวัญมาแล้ว โครงสร้างหนัง และตัวบทจึงมีความแข็งแรงและไม่น่าเป็นห่วง

ยิ่งไปกว่านั้น ตัวละคร เคลย์เฟซ เองก็ยังเปิดช่องให้น่าติดตามต่อ ว่าสักวันเราอาจได้เห็นเขาประจันหน้ากับคู่ปรับอย่างแบทแมนก็เป็นได้ ซึ่งก็คงต้องรอติดตามกันต่อไป

จุดที่ทำให้หนังสนุกขึ้นแบบเครื่องติดจริง ๆ จึงเป็นช่วงที่ตัว Matt Hagen กู่ไม่กลับ จากการสูญเสียความไว้ใจจากคนรอบตัว จนนำไปสู่การออกไล่ล่า ล้างแค้น โดยสวมบทบาทเป็นคนอื่นในการเข้าถึงเป้าหมาย ตรงนี้เองที่หนังได้โชว์ศักยภาพของตัวละครเคลย์เฟซ และความอันตรายของเขา จนตัวละครเขาก็ดูมีความเท่ในคราบของผู้ร้ายขึ้นมาจากการนำเสนอ ทั้งความเยือกเย็น และความสามารถในการแปลงกายที่ถูกใช้ได้แบบอุกอาจ

อย่างไรก็ตามความสนุกก็ไม่ได้ถึงขั้นไร้ที่ติ เพราะในโทนของหนัง อย่างความเป็น Body Horror มาผสมกับความเป็นวายร้าย มันจึงทำให้หนังมีหลากหลายโทน ทั้งความสยองขวัญจากความหวาดเสียว จังหวะที่ดูแอคชั่น ทริลเลอร์จากการล้างแค้นไล่ล่า และความโรแมนติกจากความรักต้องห้าม จนบางทีก็อาจพาผู้ชมปรับอารมณ์ตามไม่ทัน โดยเฉพาะเมื่อต้องเจอการตัดต่อที่ดำเนินเรื่องอย่างรวดเร็ว ทำให้ Clayface เกิดอารมณ์ที่ไม่ต่อเนื่องของหนัง

อีกด้านหนึ่ง หนังเรื่องนี้ไม่ได้สานต่อจากหนังฮีโร่ DC เรื่องใดเลย มีเพียงการปูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเมืองก็อตแธมเพียงเท่านั้น ซึ่งอาจเป็นข้อดีสำหรับผู้ที่ไม่อยากตามจักรวาล หรือต้องทำการบ้านตามหนังของ DC ทั้งหมด แต่ก็อาจทำให้แฟนตัวยงรู้สึกว่ายังขาดอะไรไป เช่นเดียวกับเหล่าผู้ร้ายที่ Matt Hagen ต้องตามไล่ล่า ซึ่งไม่ได้มีฝีมือเทียบเท่าเขา เป็นเพียงกลุ่มมาเฟียธรรมดาที่ไม่ได้มีพลังเหนือมนุษย์ ทุกอย่างจึงดูง่ายดาย และเป็นใจให้เขาเข่นฆ่าผู้คนง่ายเกินไป จนไม่รู้สึกท้าทาย และไม่ได้อยากเอาใจช่วยฝ่ายใดเป็นพิเศษ

เมื่อรวมทุกอย่างเข้าด้วยกัน จึงยังไม่รู้สึกว่า Clayface (2026) เป็นหนังขึ้นหิ้งของ DC เพราะดูเหมือนว่ามันยังไปไม่สุดทาง ด้วยความเป็นหนังที่อิงจากจักรวาลฮีโร่ของ DC จึงทำให้หนังในบางช่วงดูซอฟต์ในด้านการนำเสนอ แม้จะมีฉากความรุนแรงเข้ามาบ้างแล้ว แต่ก็ยังรู้สึกเบาบางไปนิด และสามารถทำสุดได้มากกว่านี้ จากความเป็นหนังที่ประกาศตัวว่าเป็นสยองขวัญเต็มรูปแบบ

ดังนั้นหากจะเรียก Clayface (2026) ว่าเป็นหนังแบบ The Substance (2024) ของแฟน ๆ DC ก็คงไม่ผิดนัก เพราะหนังกล้าหาญที่จะชูความเป็น Body Horror ขึ้นมา ซึ่งในขณะเดียวกันก็ยังเป็นหนังที่ดูง่าย ดูสนุกเพลิน ๆ ไม่หนักหัวจนเกินไป หากผู้ชมที่เหี่ยวเฉากับเรื่องราวที่ยุ่งเหยิงของจักรวาลฝั่ง Marvel หนังเรื่องนี้อาจให้ความสดใหม่กว่า โดยเฉพาะเบื้องหลังงานสร้างที่ทำออกมาดี มีบทที่แข็งแรง และกล้าจะมีความเป็นตัวเองโดยไม่ต้องอาศัยการเชื่อมโยงจักรวาลของ DC ซึ่งแม้จะมีจุดให้ติ แต่ก็พอมองข้ามไปได้ และเป็นหนังที่ควรค่าแก่การรับชมในโรงภาพยนตร์

สามารถติดตามข่าวสารอื่น ๆ เพิ่มเติมได้ที่ GamerCulture (หนัง)

IMDb