[Review] ธี่หยด สมิงเขาขวาง งานหยาบ! หนังล่ามอนสเตอร์ที่มีผีเล็กน้อย

เขียนโดย Biliebluu

สาดต่อไม่ปล่อยให้รอ กับภาคต่อแฟรนไชส์ธี่หยด หลังจากที่ภาคก่อนหน้ากวาดรายได้ถล่มทลายจากความันส์บ้าระห่ำ ของการเป็นหนังไทยแอคชั่นสยองขวัญ นำมาสู่การเปลี่ยนทิศทางของภาคใหม่ เมื่อเรื่องราวในภาคนี้จะย้อนกลับไปสู่เรื่องราวก่อนไตรภาคทั้งหมด

ธี่หยด สมิงเขาขวาง เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นก่อนเหตุการณ์จาก ธี่หยด ภาค 1 ถึง ภาค 3 โดยจะเล่าเรื่องผ่านสองตัวละครอย่าง จ่าปพันธ์ และ ยักษ์ เมื่อพวกเขาต้องเดินทางไปตามแกะรอย ช่วยเหลือนายทหารที่สูญหายไปในป่าอาถรรพ์อย่าง ป่าเขาขวาง พื้นที่ที่เต็มไปด้วยผี และเสือสมิงที่มีคาถาอาคม

ทั้งสอง และกองพลจึงต้องร่วมมือทำภารกิจเสี่ยงตาย และหาทางเอาชีวิตรอดออกจากป่านี้ไปให้ได้ โดยยังคงเป็นผลงานการกับกำกับจากทีมผู้กับกับธี่หยดในภาค 3 อย่าง ณฤทธิ์ ยุวบูรณ์, ธนเดช ประดิษฐ์ และ ชาลิต ไกรเลิศมงคล และได้นักแสดงชุดเดิมกลับมารับบทนำ อย่าง ณเดชน์ คูกิมิยะ, องอาจ เจียมเจริญพรกุล ร่วมด้วย เมลดา สุศรี และ วิชญ์ภาส สุเมตติกุล

(บทความนี้มีการเปิดหาเนื้อหาบางส่วนภายในหนัง)

แทบไม่น่าเชื่อว่านี่จะเป็นแฟรนไชส์หนังไทยที่ผลิตติดต่อกันออกมาได้ทุกปี จริงอยู่ที่หนังสร้างมาสร้างรายได้ และกำไรให้กับสตูดิโอค่ายหนังได้อย่างมหาศาล แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าจากผลประกอบการที่เกิดขึ้น ยิ่งทำให้หนังก็ถูกผลักดันให้กลายเป็นหนังรายปี และยิ่งการเร่งผลิตนั้นเองจึงทำให้คุณภาพของภาพยนตร์ตกลงอย่างเห็นได้ชัด จนแทบกลายเป็นงานเผาเพราะความโลภทางรายได้ไปในที่สุด

ธี่หยด สมิงเขาขวาง มันเป็นภาพยนตร์ที่ไม่น่าเชื่อว่าจะถูกสร้างออกมาเป็นภาคต่อได้ แม้ตัวบทจะเป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นก่อนเหตุการณ์จาก ธี่หยด ภาค 1 ถึง ภาค 3 แต่เมื่อได้รับชมแล้ว มันเป็นเพียงพาร์ทเสริมที่ไม่ได้มีความสำคัญจนน่าหยิบมาถ่ายทอดให้เป็นหนังไทยฟอร์มยักษ์

หากพูดเป็นภาษาเกมเมอร์ มันก็เป็นเพียงเนื้อหาเสริม หรือ DLC ที่ผู้บริโภคสามารถเลือกได้ว่าจะรับชมหรือไม่ เพราะก็ไม่ได้มีผลอะไรกับความใคร่รู้ ไปจนถึงบทสรุปก็ไม่ได้มีการเปรยไปถึงเหตุการณ์ใน ธี่หยด ภาค 1 แต่อย่างใด เป็นการตัดจบลงแบบขวานผ่าซาก จนกลายเป็นการเดินถอยหลังของวงการหนังไทยอีกครั้ง

โดยที่หนังในภาคนี้ถูกเปลี่ยนฟอร์มการเล่าของหนังอย่างชัดเจน เมื่อธี่หยดถูกขึ้นชื่อถึงเรื่องความเป็นหนังไทยแอคชั่นสยองขวัญ ของคนสู้กับผีร้าย กลับกันธี่หยด สมิงเขาขวาง ถูกพลิกหน้าหนังให้กลายเป็นประเภทหนังมอนสเตอร์ หรือ คนปราบสัตว์ประหลาด ไปอย่างทันที

มันจึงไม่หลงเหลือความเป็นหนังที่นำพี่ยักษ์มาปะทะกับผีร้ายอีกต่อไป แต่เป็นการที่พี่ยักษ์ต้องมาปราบเสือร้ายที่มีคาถาอาคมวิชาแกร่งกล้าที่เล่นเอาพี่ยักษ์เกือบเอาตัวไม่รอด อีกทั้งการที่ภาคนี้นำเรื่องเสือสมิงมาเป็นตัวร้ายหลัก มันจึงมีเรื่องของงานซีจีเข้ามาเกี่ยวข้อง และนั่นจึงเป็นแผลใหญ่กับหนังเรื่องนี้ที่ไม่น่าให้อภัย เมื่องานซีจีอยู่ในระดับค่อนข้างแย่ จึงน่านับถือนักแสดงภายในเรื่องที่ต้องอาศัยใช้จินตนาการในการประติดประต่อการแสดง และจินตนาการในระดับสูง

ตัวหนังยังมีกลิ่นอาย หรือทำให้รู้สึกถึงการได้รับแรงบันดาลใจจากหนังเก่าคลาสสิคอย่าง The Things (1982) เมื่อเสือสมิงร้ายสามารถจำแลงแปลงกายเป็นใครก็ได้ มันจึงเริ่มเกิดความไม่เชื่อใจกันในกลุ่ม และต้องทำการพิสูจน์ด้วยบรรยากาศที่ตึงเครียด แต่ถึงอย่างนั้นเอง ธี่หยด สมิงเขาขวางก็ได้ใช้บรรยากาศและวิธีการเล่าแบบหนังดังกล่าวที่มีอายุ 40 กว่าปีที่แล้วมานำเสนอ หรืออ้างอิง

ซึ่งทำให้หนังดูเชย และดูล้าหลังมาก มันไม่ใช่เรื่องผิดถึงการนำหนังเก่าในอดีตมาใช้อ้างอิง แต่มันเป็นเหมือนการจับวางโดยไร้ความคิดสร้างสรรค์ที่จะออกแบบให้กับหนังของตัวเอง กลายเป็นการผลิตซ้ำที่ไม่มีประโยชน์ โดยเฉพาะฉากจับเท็จที่ต้องให้ทุกคนจุดไม้ขีดเพื่อพิสูจน์ตน ถือว่าเป็นการหยิบฉากในหนังเก่ามาสร้างใหม่แบบที่ไม่หลงเหลือตัวตนของหนังธี่หยดแม้แต่น้อย

ในส่วนของนักแสดง อย่าง พี่ยักษ์ และ จ่าปพันธ์ ถือเป็นคู่หูปราบผีที่มีบทบาทการแสดงที่ดี และลงตัวทางเคมีอย่างเห็นได้ชัด โดยเฉพาะจ่าปพันธ์ซึ่งเป็นตัวละครที่มีความโดดเด่นในธี่หยดก่อนหน้านี้ ด้วยความมากประสบการณ์ และเลือดลูกผู้ชายไม่ทิ้งกัน การมาอยู่ในภาคนี้จึงทำให้ผู้ชมได้ทราบถึงภูมิหลัง และความสัมพันธ์ที่ไม่ลงรอยกับลูกสาวอย่าง น้ำเพ็ชร อีกด้วย

ขณะเดียวกันในส่วนของตัวละคร น้ำเพ็ชร กลับเป็นตัวละครหญิงไทยที่ถูกออกแบบให้ดูล้าสมัย โดยเฉพาะการจับตัวละครของเธอให้เป็นจุดหมายหลักที่เสือสมิงปองร้าย จนเหล่าชายหนุ่มต้องรวมตัวมาช่วยเหลือ ก็ดูเป็นการออกแบบทางบทที่ดูล้าหลัง หนังควรจะมอบอิสระความมีชีวิตชีวาของเธอ ไปจนถึงการเป็นสาวนักสู้ของเธอให้มากกว่านี้ มันจึงกลายเป็นความมักง่ายที่จะเลือกกำหนดให้ตัวละครหญิงสาวอ่อนแอ และตกเป็นเหยื่อ

มากไปกว่านั้นยังน่าสนใจตรงที่ภาคนี้ได้นักแสดงสายแอคชั่นอย่าง เดี่ยว ชูพงศ์ มาร่วมแสดง แต่กลับเป็นตัวละครที่มีบทบาทน้อยนิด หากใครที่คาดหวังว่าเขาจะเป็นตัวละครสายนักสู้ก็แทบจะต้องน่าผิดหวัง เพราะตัวละครของเขาได้โชว์ลีลาศิลปะการต่อสู้เพียงน้อยนิด ก่อนจะตายลงอย่างน่าอนาถใจ เรียกได้ว่าบทบาทตัวละครของเขาอยู่ในระดับย่ำแย่ ไร้ราศีความเป็นดาราสายแอคชั่น เป็นเพียงตัวประกอบธรรมดาที่มาเดินถือปืนรอความช่วยเหลือจากคนอื่น และโชว์ลีลาการต่อสู้ได้แบบไม่น่าจดจำ

นอกจากคุณภาพงานซีจีจะอยู่ในระดับย่ำแย่แล้ว จุดที่ที่ยังคงเกิดขึ้นซ้ำรอยเหมือนกับภาคก่อน ๆ คือด้านคุณภาพของงานเสียง ธี่หยดในทุกภาคมักใช้เสียงประกอบ เอฟเฟกต์ต่าง ๆ ในการสร้างบรรยากาศที่มากจนล้นเกินไป ความน่ากลัว หรือตกใจจึงไม่ได้เกิดจากจังหวะผีหลอกตุ้งแช่ แต่เกิดจากความดังของเสียงประกอบที่ทำให้ตกใจ ไปจนถึงความดังของเสียงก็ยิ่งทำให้ผู้ชมไม่สามารถจับบทสนทนาที่เกิดขึ้นกับบทสนทนาของตัวละครได้ เพราะความดังของเสียง และดนตรีที่กลบจนฟังไม่รู้เรื่องว่าพูดอะไรกัน ไร้ซึ่งความสยดสยอง

ตัวบทภาพยนตร์ก็ไม่น้อยหน้า เพราะถือว่าย่ำแย่กว่าภาคที่ผ่านมาเสียอีก ด้วยความเป็นหนังปราบสัตว์ประหลาดจากการรวมกลุ่มของชายฉกรรจ์ มันแทบเดาไม่ยากเลยว่าท้ายที่สุดจะต้องมีการตัดบทเหล่าตัวละครภายในกลุ่มให้เหลือเพียงดาราเบอร์ใหญ่ของหนังในที่สุด มันจึงสามารถคาดเดาตัวบทได้ง่าย และไร้มิติทางการเล่า เพราะก็ไม่มีตัวละครใดรอดสักคน และเหลือเพียงแค่ตัวละครหลักของเรื่อง กลายเป็นหนังที่ไม่ได้มีความซับซ้อน หรือแปลกใหม่ทางการรับชมแต่อย่างใด

เป็นที่น่าผิดหวังอีกครั้ง เพราะหากว่าตามตรงแฟรนไชส์ธี่หยด ก็ไม่ใช่หนังคุณภาพในระดับครองใจอยู่แล้ว แต่มันสามารถอยู่รอดด้วยความเป็นหนังของค่ายโรงภาพยนตร์ที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อสร้างรายได้ให้กับตัวเอง จากรอบการฉายที่แทบไม่เหลือพื้นที่ให้กับหนังอื่น อีกทั้งความเป็นละคร และการใช้นักแสดงในระดับที่คุ้นหน้าผู้ชมไทย ก็ยิ่งทำให้หนังสามารถเข้าถึงกลุ่มคนดูได้ไม่ยาก

แต่หากวัดที่คุณภาพอย่างตรงไปตรงมา ธี่หยด สมิงเขาขวาง จึงกลายเป็นภาพยนตร์ที่ไม่น่าจดจำ จนถึงขั้นไม่จำเป็นต้องมีอยู่ในกระบวนการสร้างก็ว่าได้

ติดตามข่าวหนังและซีรีส์เรื่องอื่น ๆ ได้ที่ GamerCulture (หนัง)

IMDb