[Review] เฉิ่ม Midnight My Love ภาพยนตร์เสียดสีสังคมไทย

เขียนโดย Biliebluu

เฉิ่ม Midnight My Love หนังไทยในอดีตที่หยิบดาวตลกอย่าง หม่ำ จ๊กมก มารับบทนำในภาพยนตร์ดราม่าสะท้อนสังคม ใครจะไปคิดว่าบทบาทที่สวนทางกับนักแสดงจะกลายเป็นตำนานของการแสดง และอาจดีที่สุดของดาวตลกคนนี้ไปได้

หม่ำ จ๊กมก หรือ เพ็ชรทาย วงษ์คำเหลา เกิดและเติบโตในจังหวัดยโสธร เส้นทางชีวิตในช่วงแรกเริ่มต้นจากการทำงานสายดนตรีลูกทุ่ง ก่อนจะเริ่มมีบทบาทในฐานะนักแสดงตลกร่วมกับ เทพ โพธิ์งาม และเริ่มดังเป็นที่รู้จักในฐานะ หม่ำ จ๊กมก จนเริ่มมีผลงานการแสดงมาอย่างหลากหลาย

ผลงานการแสดงของเขาในช่วงแรก เรียกได้ว่าเป็นหนังที่เน้นสีสัน ขายความตลกบันเทิงด้วยท่าทีกวนโอ้ย ไปจนถึงหนังผีมุกตลก และหนังแอคชั่นหน้าตาย จนในปี 2548 เขาก็ได้รับโอกาสในฐานะบทหลักกับภาพยนตร์ไทยดราม่าสะท้อนสังคมอย่าง เฉิ่ม ในบทบาทของ สมบัติ ดีพร้อม ซึ่งเป็นตัวละครที่ขัดกับภาพลักษณ์ของดาวตลกคนนี้อย่างสิ้นเชิง

เมื่อดาวตลกที่เป็นภาพจำของใครหลายคน ต้องมาตีหน้าเศร้า ใช้ชีวิตโดดเดี่ยวในแบบคนจนขับแท็กซี่ เรียกว่าเป็นการพลิกบทบาท และมีความท้าทายในการแสดงของเขาเลยก็ว่าได้

เฉิ่ม Midnight My Love ถือเป็นภาพยนตร์ลำดับที่ 2 ของ คงเดช จาตุรันต์รัศมี หลังจากที่เคยสร้างชื่อเสียง และมีโอกาสได้นำภาพยนตร์เรื่องแรกอย่าง สยิว (2546) ไปฉายในระดับเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติมาแล้ว เฉิ่ม จึงเป็นผลงานที่มีความเข้มข้น และเจาะลึกลงไปอีกขั้นของสภาพสังคมไทย ที่นำเสนอออกมาได้เสียดสี จิกกัด จนน่าหดหู่ถึงความจริงที่ยังคงเกิดขึ้นต่อสังคม จนต่อให้เวลาจะผ่านไปเท่าไหร่ เฉิ่ม ก็ยังถือเป็นภาพยนตร์ที่เสียดสีสังคมไทยได้อย่างร่วมสมัย

เรื่องราวว่าด้วยเรื่องของ สมบัติ ดีพร้อม ชายซื่อที่มีคติประจำชีวิตของการทำดีต้องได้ดี เขาเป็นเพียงชายขับแท็กซี่ที่หากินยามค่ำคืนท่ามกลางความเหงา วนเวียนกับการฟังเพลงเก่าเดิม ๆ จนวันหนึ่งเขาก็ได้พบกับ นวล หญิงสาวผู้โดยสาร ที่จะทำให้ชีวิตของสมบัติมีสีสัน และไม่น่าเบื่ออีกต่อไป

(บทความนี้มีการเปิดหาเนื้อหาบางส่วนภายในหนัง)

เชื่อว่าใครที่เห็นภาพแรกของหนังกับนักแสดงนำอย่าง หม่ำ จ๊กมก ก็อาจหลงคิดไปว่าหนังเรื่องนี้คงจะเน้นความบันเทิง สีสัน ตามสไตล์ของดาวตลกคนนี้ แต่ไม่ใช่เลย เฉิ่ม เป็นภาพยนตร์ที่ตอกย้ำถึงความล้มเหลวของสังคมไทย การเล่าถึงมุมชีวิตของคนหาเช้ากินค่ำอย่างรากลึก และนำเสนอออกมาได้น่าหดหู่

เมื่อการเป็นคนดี หรือนิยามของการทำดีต้องได้ดี เป็นแค่มายาคติในสังคมที่ใช้ตีกรอบเพื่อให้เกิดความเป็นหนึ่งในสังคม แต่มันก็ไม่เคยตอบคำถามว่าสิ่งนั้นทำแล้วได้อะไร มากไปกว่านั้นหนังยังมอบฝันร้ายให้กับผู้ชม เมื่อการเป็นคนดีก็นำมาซึ่งความพังพินาศของจิตใจมนุษย์ที่ต้องการเอาเปรียบกันเอง จากความใสซื่อของคน

หนังในช่วงแรกจะพยามนำเสนอชีวิตที่เรียบง่าย เป็นเหมือนวันธรรมดา ๆ ของสมบัติ การได้พบเจอผู้โดยสารมากมายของชีวิตคนขับแท็กซี่ ก็เป็นเหมือนการได้เรียนรู้ถึงเพื่อนมนุษย์ด้วยกันของสมบัติ บ้างก็เป็นผู้โดยสารที่ดี บ้างก็แย่ แต่คนที่ดูจะเติมเต็มชีวิตของเขาให้เบิกบานก็คงจะเป็น นวล หญิงขายบริการที่มีความฝันอยากเปิดร้านตัดชุดแต่งงานเป็นของตัวเอง

ตัวละครผู้รับบทโดย นุ่น วรนุช การได้แลกเปลี่ยนบทสนทนาระหว่างสมบัติ และ นวล มันคือความรู้สึกของการเข้าใจกันในแบบของคนหาเช้ากินค่ำ การบอกเล่าถึงความฝันที่ไกลตัวในขณะนั้น ก็ตอกย้ำถึงความเลือกเกิดไม่ได้ ทั้งสองเป็นตัวละครที่ยอมลดบทบาททางสังคม สมบัติ เลือกที่จะใช้ชีวิตแบบเดิม ๆ ขาดสีสันเพื่อแลกกับเงินในการประทังชีวิต ส่วนนวลก็ถึงขั้นยอมทำงานในสถานที่อโคจร จนดูน่าเศร้าใจกับชีวิตของเธอ หนังจึงพยามนำเสนอมุมที่ยังสวยงามในความจริงอันน่าหดหู่

ก่อนที่หนังจะเริ่มดำดิ่งสู่ด้านมืดของมนุษย์ เมื่อหนังมีการเผยว่าสมบัติ เคยมีคดีการฆาตรกรรมผู้อื่นมาก่อน นั่นจึงทำให้เขามีภาพจำที่ไม่ดีต่อผู้คนที่รู้จักเขา ไปจนถึงการถูกเอาเปรียบของคน ในความใสซื่อของสมบัติ ตั้งแต่การถูกยักยอกสารเสพติดในรถ การถูกดักปล้นจากผู้โดยสาร ไปจนถึงเกือบถูกระทำชำเราจากชายแก่ผู้ที่สมบัติไว้ใจ กลายเป็นหนึ่งในความหดหู่และดูสยองอย่างมาก

เมื่อชายแก่ที่สมบัติเคยเก็บเงินและส่งคืนในฐานะคนดี ย้อนกลับมาหวังผลประโยชน์จากความใสซื่อของเขา จากสิ่งนั้นมันยิ่งตอกย้ำให้สมบัติได้รู้ว่าการเป็นคนดีก็ไม่เคยได้อะไรเลย ตรงนี้จึงเป็นนัยยะหนึ่งของหนังที่อาจจะกำลังบอกว่า การเป็นคนดีในสังคมก็ใช้ชีวิตอยู่ยากเหมือนกัน

สิ่งที่น่าสนใจอย่างหนึ่ง คือประเด็นการขายฝันต่อชนชั้นล่าง ตั้งแต่การมาของ ฟิวเจอร์เพอร์เฟกต์ บริษัทที่ดูจะเป็นเหมือนการแชร์ลูกโซ่ หลอกล่อคนที่ขัดสนทางการเงินให้เป็นส่วนหนึ่งของการขายสินค้า เป็นเหมือนการลงทุนเพื่อรับผลตอบแทนในอนาคต ก่อนจะหนีหายที่ทำเอารู้ภายหลังก็ถูกหลอกเสียแล้ว

ซึ่งก็นำมาสู่จุดจบของ น้าหมู ที่หลงเชื่อไปกู้เงินมาลงทุน และถูกฆาตรกรรมจากเจ้าหนี้อย่างน่าใจหาย เป็นการตอกย้ำในสังคมว่ายังมีกลุ่มคนที่ยังหลงเชื่อการหลอกขายฝันอยู่ไม่ว่าจะเป็นในยุคก่อน หรือปัจจุบัน เราก็ยังคงเห็นการถูกหลอกลวงแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพราะการมีความฝันที่อยากจะใช้ชีวิตที่ดีกว่าเดิม

ในส่วนของสมบัติก็เช่นกัน มันคือการพังทลายของพื้นที่ปลอดภัย เมื่อหนังเปิดเผยว่ารายการเพลินเพลงอมตะ เป็นเพียงเทปที่ถูกออกอากาศซ้ำไปมา สมบัติที่พยามใช้คลื่นวิทยุเป็นเหมือนเพื่อนคลายความเหงา ไปจนถึงการพยามเขียนจดหมายถึงคุณอาธรรมรงค์ ก็ยิ่งช็อคไปกว่าเดิมเมื่อคุณอาธรรมรงค์ไม่เคยมีอยู่จริง

นำไปสู่การตอบคำถามในตัวของสมบัติช่วงท้ายของหนัง เมื่อทุกอย่างแย่ลงไปหมด เขาก็ได้พบว่าต้องกลับสู่โลกความจริงเสียที เพราะที่ผ่านมาเขาก็อาจจะไม่ใช่คนดีอย่างที่คิดเลย มันเป็นเพียงกรอบของความดีที่ถูกเคลือบไว้ในมุมมองของสมบัติเพียงเท่านั้น นำไปสู่บทกลอนอันน่าเศร้าที่ควบคู่ไปกับภาพของสมบัติที่ถูกรถชนนอนจมกองเลือดอย่างน่าเวทนา

นำมาซึ่งบทบาทที่เข้มข้นครั้งหนึ่งของ หม่ำ จ๊กมก กลายเป็นภาพจำใหม่ว่าดาวตลกไทย ไม่จำเป็นต้องถูกตีกรอบให้รับบทแค่หนังตลกเพียงอย่างเดียว ในความตลกหน้าตาย เน้นความบ้าน ๆ โทนเดียวเพื่อสร้างสีสัน พวกเขาก็มีศักยภาพการแสดงออกทางอารมณ์ที่ซับซ้อนได้ดีเช่นกัน

ชวนให้นึกถึงดาวตลกที่ควบคู่มากับหม่ำ จ๊กมก อย่าง โหน่ง ชะชะช่า เมื่อในปี 2548 เดียวกันนั้นเอง โหน่ง ชะชะช่า ก็ได้รับบทนำในหนังอย่าง เอ๋อเหรอ (2548) ของ พจน์ อานนท์ ในบทบาทคุณพ่อที่ต้องดูแลลูกชายที่เป็นเด็กพิเศษ ถือได้ว่าบทบาทดังกล่าวก็พลิกบทจากดาวตลกของ โหน่ง ชะชะช่า ให้เข้าสู่การแสดงดราม่าขั้นสุดได้ดีเช่นกัน

เฉิ่มจึงกลายเป็นหนึ่งในหนังไทยอันน่าหดหู่ที่มีการเล่าที่ลึกซึ้งถึงกลุ่มชนชั้นล่าง ได้อย่างถ่องแท้ ขณะเดียวกัน มันก็ได้มอบบทบาทการแสดงที่ดีที่สุดของ หม่ำ จ๊กมก ที่ทำให้เชื่อว่าดาวตลกก็สามารถแสดงบทบาทนำในหนังดราม่าได้ดีไม่แพ้กัน

แม้เวลาจะผ่านไปนานเท่าไหร่ เฉิ่มก็ยังมีความร่วมสมัยถึงประเด็นหลายอย่างภายในหนัง มันเป็นการสะท้อนถึงสังคมที่ยังคงเดิม ๆ ในแบบของคนไทย สังคมที่พร้อมหากินกับความฝันของคน แม้จะมีคนรุ่นใหม่บางกลุ่มพยามพลักดัน พัฒนาสังคมให้ไปข้างหน้า แต่ก็เชื่อว่ามันก็ยังมีคนบางกลุ่มที่ยังถือความดั้งเดิม จนบางครั้งก็ดูเป็นการย้อนถอยหลังกลับไปสู่รากเหง้าแบบเดิมที่ไม่อยากพัฒนาอยู่ดี

สามารถติดตามข่าวสารอื่น ๆ เพิ่มเติมได้ที่ GamerCulture (หนัง)

IMDb