T1 - Netmarble - Year 2026
Seven Knights Re:BIRTH
Support [Netmarble] R1 (Mobile)
การ์ตูน

[Review] Scarlet มากไปด้วยวิชวลสุดตระการตา แต่กลับไร้เสน่ห์จนน่าใจหาย

แม้ไม่ใช่ผลงานที่ดีที่สุดของผู้กำกับคนนี้ แต่ก็ต้องยอมรับว่าในมุมหนึ่งโฮโซดะได้พาคนดูเข้าไปสำรวจสุนทรียภาพที่แปลกใหม่และไม่มีใครเคยสำรวจมาก่อน

เขียนโดย ban.kk

หากการทำหนังของผู้กำกับ มาโมรุ โฮโซดะ ถูกเปรียบเปรยเหมือนการทดลอง หนังเรื่อง The Girl Who Leapt Through Time (2006) และ Summer Wars (2009) ก็คงเป็นผลงานที่ประสบความสำเร็จอย่างไม่ต้องสงสัย ขณะที่ Scarlet (2025) อาจอยู่ขั้วตรงข้าม นั่นคือ มันล้มเหลวจนไม่น่าเชื่อว่าโฮโซดะที่คลาคล่ำไปด้วยประสบการณ์จะเล่าเรื่องราวของตัวละครออกให้ไม่น่าติดตามได้มากขนาดนี้

Scarlet

สการ์เล็ต ว่าด้วยชีวิตของเจ้าหญิงสการ์เล็ต (มานะ อาชิดะ) ที่ต้องการแก้แค้นให้พ่อที่ถูกทรยศโดย คลอดิอุส (โคจิ ยาคุโช) น้องชายผู้ฝักใฝ่ในอำนาจด้วยการวางยาพิษ แต่กลับกลายเป็นว่าเธอเองที่เป็นฝ่ายถูกเล่นงานแทน

และในช่วงที่คาบเกี่ยวกับความเป็นความตายวิญญาณของเธอก็ถูกส่งไปยังมิติประหลาดที่เชื่อมโยงคนตายในอดีตกับอนาคตเข้าด้วยกัน ซึ่งสการ์เล็ตก็ได้เจอกับเหล่าวิญญาณและศัตรูมากหน้าหลายตาที่ยังคงวนเวียนอยู่ในสถานที่แห่งนี้ รวมถึงคลอดิอุสที่เป็นเป้าหมายและ ฮิจิริ ชายประหลาดที่จะทำให้เธอได้เรียนรู้วิธีการปล่อยวางความแค้นของตัวเอง

แต่ก็นั่นแหละ ปัญหาแรกของแอนิเมชั่นนี้คือวิธีการเล่าเรื่องที่กระโดดข้ามจุดสำคัญหลายครั้ง เช่น ตอนแรกคนดูจะรับรู้ว่าคลอดิอุสยังไม่ตาย แต่จู่ๆ เขาก็ไปปรากฏตัวอีกครั้งในโลกของวิญญาณพร้อมกับบรรดาลูกสมุนที่เป็นคนสังหารพ่อของสการ์เล็ต โดยที่ตลอดทั้งเรื่องเราแทบจะไม่รู้เลยว่าพวกเขามีความสลักสำคัญอะไร นอกเสียจากเป็นตัวละครที่ถูกตั้งเอาไว้เพื่อรับใช้กลไกของหนังที่ยึดโยงอยู่กับแนวคิดเรื่องการปล่อยวางและการแก้แค้น

ซึ่งกว่าจะรู้เหตุผลที่คลอดิอุสไปโผล่อยู่ที่นั่นก็ปาไปช่วงท้ายของเรื่องเลย

และแน่นอนไม่ว่าจะตีความอย่างไรการที่หนังทิ้งช่องว่างขนาดใหญ่นี้เอาไว้ตั้งแต่ต้นก็ช่วยไม่ได้ที่คนดูจะรู้สึกว่า ท้ายที่สุดแล้วแก่นสารที่หนังพยายามจะสื่อสารนั้นดูไม่ได้มีน้ำหนักเท่าที่ควร

[Review] Scarlet มากไปด้วยวิชวลสุดตระการตา แต่กลับไร้เสน่ห์จนน่าใจหาย

ปัญหาที่สองคือ การให้น้ำหนักกับการเปรียบเทียบสัญญะของตัวละครมากกว่าความสัมพันธ์ โดยเฉพาะตัวเอกอย่างฮิจิริที่ควรจะถูกออกแบบมาให้เห็นถึงความแตกต่างระหว่างอุดมการณ์ในการช่วยเหลือผู้คนกับความแค้นของนางเอกอย่างเป็นธรรมชาติ แต่กลับกลายเป็นว่าเขาเป็นคนโลกสวยที่สร้างความน่ารำคาญให้แก่เรื่องราวเสียมากกว่า

มิหนำซ้ำ เมื่อความสัมพันธ์ที่มีกับสการ์เล็ตเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วผ่านการผจญภัยที่ฝ่ายชายแทบจะไม่ได้มีบทบาทสำคัญอะไรมันก็ยิ่งเป็นเรื่องยากที่จะโน้มน้าวให้เชื่อว่าความรักของทั้งคู่คือสิ่งที่สมเหตุสมผลในโลกที่โฮโซดะวางกลไกให้ผู้คนในอดีตได้เรียนรู้บางอย่างจากคนในอนาคต

ซึ่งไม่มากไม่น้อยมันส่งผลให้การตระหนักรู้ของสการ์เล็ตดูไร้พลังตามไปด้วย และที่หนักหนายิ่งกว่าคือ ทั้งหมดนี้ได้กลบพัฒนาการของตัวละครไปจนหมด

[Review] Scarlet มากไปด้วยวิชวลสุดตระการตา แต่กลับไร้เสน่ห์จนน่าใจหาย

อย่างไรก็ตาม ข้อดีของเรื่องนี้คือ งานภาพที่ผสมผสานทั้งในส่วนของการวาดมือและ CGI หรืออาจพูดได้ว่า นี่เป็นข้อดีไม่กี่อย่างท่ามกลางปัญหาที่รุมเร้าจากทุกทิศทุกทางอันเนื่องมาจากการตัดสินใจของคนทำ แต่ถ้ามองอีกมุมหนึ่งก็พอเข้าใจได้ว่า แท้จริงแล้ว สำหรับโฮโซดะหนังเรื่องนี้อาจเปรียบเสมือนสุ้มเสียงของเขาที่เกิดและเติบโตในยุคสงคราม ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่เต็มไปด้วยความรุนแรงและความขัดแย้งมากที่สุด

และแน่นอนว่าคนที่เป็นเหมือนกับตัวแทนของยุคสมัยนั้นก็คงหนีไม่พ้นสการ์เล็ต

เหมือนกับคำพูดที่ว่า “คนรุ่นก่อนมักทิ้งปัญหาบางอย่างไว้โดยที่ไม่สนใจว่าคนรุ่นหลังจะเป็นอย่างไรต่อไป” ตัวของสการ์เล็ตเองก็เป็นแบบนั้น หากเธอเลือกที่จะถลำลึกในเส้นทางของการแก้แค้น แต่การได้พบเจอกับฮิจิริก็ทำสการ์เล็ตได้ตระหนักว่า การทำแบบนี้ต่อไปก็มีแต่จะทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างแย่ลง และบางทีการปล่อยมือจากการฆ่าฟันก็อาจเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เธอค้นพบกับความสงบที่แท้จริง

[Review] Scarlet มากไปด้วยวิชวลสุดตระการตา แต่กลับไร้เสน่ห์จนน่าใจหาย

ถึงกระนั้น การตีความแนวคิดเรื่องความตายของโฮโซดะอาจก่อให้เกิดคำถามมากกว่าคำตอบ และที่สำคัญ ตอนจบของมันช่างดูไร้เดียงสา เพราะความตั้งใจของสการ์เล็ตที่จะยุติสงครามด้วยความมุ่งมั่นที่จะทำในสิ่งที่ถูกต้องอาจพิสูจน์ได้ว่าไม่เป็นรูปธรรมในทางปฏิบัติ แต่ขณะเดียวกันก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าแก่นเรื่องที่เชื่อมโยงกับการเตือนใจ และการให้อภัยผู้ที่ไม่สมควรจะได้รับก็ยังถือเป็นสิ่งที่เชิดหน้าชูตาให้กับหนังได้อยู่บ้างท่ามกลางความแปลกแปล่งที่เกิดขึ้นภายในเรื่อง

รวมๆ แล้ว Scarlet จึงไม่ใช่ผลงานที่ดีที่สุดของผู้กำกับคนนี้ แต่ก็ต้องยอมรับว่าในมุมหนึ่งโฮโซดะได้พาคนดูเข้าไปสำรวจสุนทรียภาพที่แปลกใหม่และไม่มีใครเคยสำรวจมาก่อน เพราะเมื่อเรื่องราวเกิดขึ้นในอีกมิติ องค์ประกอบทั้งหมดจะถูกแปรเปลี่ยนไปเป็นงานภาพที่ถูกสร้างขึ้นจากคอมพิวเตอร์แทน ซึ่งต่างจากฉากแรกๆ ที่หนังเลือกจะใช้เทคนิคการวาดด้วยมือแบบดั้งเดิม

และถึงจะมีจุดที่รบกวนใจอยู่บ้าง แต่ตัวละครในโลกอีกมิติที่สร้างด้วย CGI ก็ยังคงรักษาคุณสมบัติของแอนิเมชั่นที่วาดด้วยมือเอาไว้ได้อย่างน่าประทับใจ แม้วิธีการเล่าเรื่องจะสอบตกเต็มประตูก็ตาม

สามารถติดตามข่าวสารอื่น ๆ เพิ่มเติมได้ที่ GamerCulture (เกม)

Back to top button

เราใช้คุกกี้เพื่อพัฒนาประสิทธิภาพ และประสบการณ์ที่ดีในการใช้เว็บไซต์ของคุณ คุณสามารถศึกษารายละเอียดได้ที่ นโยบายความเป็นส่วนตัว และสามารถจัดการความเป็นส่วนตัวเองได้ของคุณได้เองโดยคลิกที่ ตั้งค่า

Privacy Preferences

คุณสามารถเลือกการตั้งค่าคุกกี้โดยเปิด/ปิด คุกกี้ในแต่ละประเภทได้ตามความต้องการ ยกเว้น คุกกี้ที่จำเป็น

Allow All
Manage Consent Preferences
  • Always Active

Save